‎Neanderthalergenoom gelijk aan het onze‎

‎Er kunnen Neanderthalers op uw volgende familiereünie zijn!

‎‎Hoewel de conclusies controversieel zijn, beweren wetenschappers triomfantelijk een geweldige prestatie binnen de moderne genetica geleverd te hebben. Ze hebben het Neanderthalergenoom voor ongeveer 60% van een ruwe sequentie [volgorde, red.] voorzien.1

Na onderzoek van verschillende Neanderthaler botten, die de wetenschappers vonden in de sedimenten van een grot in Kroatië, viel hun keuze op drie veelbelovende exemplaren. Hoewel het langer duurde dan verwacht en er algemene bezorgdheid was dat ze niet in hun taak zouden slagen,2 lukte het hen om hieraan DNA te onttrekken en gebruikten dat vervolgens om het Neanderthalergenoom te reconstrueren.

Aangezien er twee verschillende en afzonderlijke ‘mitochondriale genomen’ aanwezig waren, en omdat de botten uit verschillende lagen kwamen, was er sprake van tenminste twee en waarschijnlijk drie personen. Het resulterende genoom is dus een samenstelling van twee of drie personen, net als het oorspronkelijke menselijk genoom dat eveneens gegenereerd werd uit het DNA van verschillende individuen. ‎

‎In verschillende recente artikelen over het mitochondriaal Neanderthalergenoom3,4,5 aarzelde ik over het maken van al teveel voorspellingen wat betreft het volledige nucleaire Neanderthalergenoom, omdat ik twijfels had bij de kwaliteit van oud DNA (ancient DNA, ofwel: aDNA) en ik niet zeker was of ik de gegevens kon vertrouwen, aangezien het grondig zou zijn gefilterd door de evolutionaire poortwachters. Zelfs als ik voorspellingen had gemaakt, zou ik niet het lef hebben om ze zo stellig te poneren als de conclusies van deze evolutionaire wetenschappers. Vanzelfsprekend ben ik heel blij met wat ze meldden. Daarentegen is dit zeker niet het laatste woord, aangezien er altijd controverse bestaat binnen dergelijke forensische wetenschap.

Waarom is het Neanderthalergenoom controversieel? Ten eerste zijn er altijd vragen over aDNA. Neanderthalerbotten zijn duizenden jaren oud en het DNA daarin is altijd sterk gedegenereerd [uit elkaar gevallen of vergaan, red.]. In dit geval is het meeste van het Neanderthaler-DNA in stukken gebroken van niet meer dan vijftig nucleotiden lang en meer dan 95% van het DNA dat in deze botten gevonden is, kwam van contaminatie (vervuiling/besmetting) door bacteriën.

Het feit dat ze in staat waren om bruikbaar DNA uit hun monsters te halen is fenomenaal te noemen. Ook zijn aDNA technieken bijzonder gevoelig voor contaminatie. DNA van de moderne mens is van uitzonderlijk hoge kwaliteit in vergelijking met het sterk gedegradeerde DNA van oude monsters [met monsters wordt hier stukjes DNA bedoeld en geen daadwerkelijke ‘monsters’, red.]. Maar de wetenschappers deden enorm hun best en namen proeven om besmetting te voorkomen en concludeerden dat na het uitvoeren van verschillende kritieke tests geen significante besmetting was opgetreden. Maar de kwestie van verontreiniging zal altijd aanwezig blijven bij dit soort studies. ‎

“Neanderthalers vallen goed binnen de reikwijdte van de diversiteit van de moderne mens… het Neanderthaler genoom is ongelooflijk gelijk aan het genoom van de moderne mens”

‎Ten tweede is de oorsprong van Neanderthalers en of ze deel uitmaken van de menselijke familielijn altijd al een gevoelig en heibel gevend onderwerp geweest, zowel onder wetenschappers als onder het publiek. Er is aanzienlijk debat onder evolutionisten over de aard van de Neanderthalers. Een samenvattend artikel in de ‎New York Times‎ laat op een aantal plaatsen deze controverse doorschemeren met vermelding van andere genetici en één paleontoloog die het sterk oneens waren met de conclusies die zijn gemaakt door het Neanderthaler-DNA-team.6

Ten derde testten de auteurs evolutionaire relaties (waarbij zij veronderstellen dat alle overeenkomsten te wijten zijn aan gemeenschappelijke afstamming) onder apen, Neanderthalers en verschillende groepen moderne mensen. Dit is waar de werkelijke controverse ligt, want de antwoorden waar ze mee kwamen waren niet wat de meesten verwachtten. Ze ontdekten dat:

  • Neanderthalers goed vallen binnen de reikwijdte van de diversiteit van de moderne mens,
  • het Neanderthalergenoom ongelooflijk lijkt op het genoom van de moderne mens, en
  • er slechts enkele gefixeerde verschillen zijn tussen de moderne mens en Neanderthalers.

Maar zelfs die paar gefixeerde verschillen kunnen verdwijnen naarmate we meer informatie verzamelen over de genetische diversiteit van de moderne mens en de oude Neanderthaler (hoe meer we studeren, hoe meer variatie we vinden; op die manier zullen de ‘gefixeerde’ verschillen ertoe neigen om na verloop van tijd te verdwijnen). ‎

Nog meer omstreden is dat de weinige variaties die Neanderthalers met de moderne mens delen, alleen worden gedeeld met mensen die ‎buiten ‎Afrika leven. Dus zijn Neanderthalers niet alleen volledig mens, maar het bewijsmateriaal laat zien dat ze zich vermengd hebben met de voorouders van de moderne Europeanen, Aziaten, Australiërs en oorspronkelijke Amerikanen, maar niet met Afrikanen. Op die manier zijn Neanderthalers ofwel de neven, ofwel de voorouders van personen buiten Afrika. De hoofdauteur getuigt van dit onverwachte resultaat, “… we waren verbijsterd dat deze affiniteit met Neanderthalers niet alleen in Europa en West Azië was [waar van werd uitgegaan], maar ook in Papoea-Nieuw-Guinea … “7

Maar wanneer zou deze vermenging hebben plaatsgevonden? Evolutionisten beweren dat er geen Neanderthalerresten buiten Europa en westelijk Azië gevonden zijn (niet alle creationisten zijn het er daar echter mee eens.8‎) Hoe kunnen ze wel gerelateerd worden aan mensen over de hele wereld, maar niet aan Afrikanen? In het “Out of Africa” scenario9 moet dit gebeurd zijn nadat de moderne mens Afrika verliet, maar voorafgaand aan hun verspreiding over de hele wereld. Dit moet in het Midden-Oosten hebben plaatsgevonden.‎

In het scheppingsmodel zou het heel goed kunnen dat de Neanderthalers de voorouders zijn van de mensen die momenteel woonachtig zijn in de gebieden waar de Neanderthalers ooit woonden (dit is natuurlijk afhankelijk van de nauwkeurigheid van de reconstructie van het Neanderthalergenoom!). Hoe kan het dan dat mensen buiten de Neanderthaler gebieden ook Neanderthalergenen dragen?

De volkerenlijst in ‎‎Genesis 9–10‎‎ beschrijft de aanvankelijke herbevolking van de wereld ná Babel. Met uitzondering van Noord-Afrika komen de omschreven zones zeer goed overeen met de locaties waar Neanderthaleroverblijfselen zijn gevonden. Plaatsen buiten deze regio’s zouden later bevolkt zijn en dus zouden er daar geen “Neanderthalers” meer over zijn. Als de klassieke Neanderthalervorm bijvoorbeeld te wijten is aan levensduur,10 dan zouden hun korter levende afstammelingen wel hun genen, maar niet hun vorm gedragen hebben toen zij zich naar de meest afgelegen delen van de aarde verspreidden. ‎

‎Merk op dat de bestudeerde Neanderthalerbotten toebehoorden aan individuen die buiten Afrika leefden. Dit kan de oorzaak zijn van de verschillen. Als Neanderthalers of Neanderthaler-achtige volken in Afrika hebben gewoond,8 dan zou DNA-onderzoek ons mogelijk kunnen vertellen dat zij ook in Afrika afstammelingen hebben nagelaten. Desalniettemin zijn oude, goed bewaard gebleven menselijke resten zeldzaam en mogelijk zullen we dit raadsel nooit oplossen.

‎In een gerelateerde studie hebben wetenschappers zich gericht op specifieke gebieden van het Neanderthalergenoom, waarvan men weet dat ze verschillen tussen mens en chimpansee. Bij elkaar bestudeerden ze 14.000 locaties van eiwit-wijzigingen (plaatsen waar mensen en chimpansees verschillende aminozuren hebben binnen verder soortgelijke eiwitten) en verkregen daar van bijna 11.000 locaties resultaten.11

Zij ontdekten dat de Neanderthalers in tenminste 91,5% van deze posities dezelfde aminozuren als de moderne mens droegen. De resterende 8,5% werd “voorouderlijk” genoemd, maar dit is vanuit de aanname van een gemeenschappelijke voorouder met chimpansees, dat Neanderthalers niet zelf mutaties hadden op deze posities (vanwege mutatie-hotspots, bijvoorbeeld) en dat de moderne chimpansees door de tijd heen niet zelf veranderd zouden zijn. In totaal vonden ze 88 aminozuurlocaties die alle moderne mensen delen. Zij noemden deze niet-voorouderlijke, “onlangs gefixeerde” mutaties, maar wederom zitten er evolutionaire vooronderstellingen achter de conclusies. ‎

Wat zijn de mogelijke creationistische interpretaties van de twee nieuwe reeksen van gegevens van het Neanderthalergenoom?

“CMI [evenals MIG] heeft lang volgehouden dat Neanderthalers volledig menselijk zijn, dat zij na de zondvloed in Europa leefden en dat ze afstammelingen van Noach en zijn gezin waren. Deze nieuwe gegevens versterken onze argumenten aanzienlijk…”
Hier worden de dingen wat ingewikkelder. CMI [evenals MiG] heeft lang volgehouden dat Neanderthalers volledig menselijk zijn, dat zij na de zondvloed in Europa leefden en dat ze afstammelingen van Noach en zijn gezin waren.12 Deze nieuwe gegevens versterken onze argumenten aanzienlijk, maar wie en wat de Neanderthalers precies waren is nog steeds een beetje een mysterie. Ik zal een overzicht van drie (van de vele) mogelijkheden uiteenzetten. ‎

‎Ze kunnen mogelijk onze voorouders zijn geweest (de aartsvaders en de vroege generaties na de zondvloed), die voor honderden jaren na de zondvloed met enkele van onze recentere voorouders leefden. In dit geval zouden hun vreemde eigenschappen een gevolg kunnen zijn geweest van lange levensduur en een vertraagde groei,10 hoewel dit onder creationisten controversieel is,8 en hun genetische verschillen zouden het gevolg kunnen zijn van de kleine hoeveelheid samples.

We weten uit onderzoek van kleine populaties (bijv. IJsland) dat een minderheid van mensen op enig moment in de tijd, de voorouders van een meerderheid van de toekomstige bevolking zullen zijn.13 Zouden we er daarom verbaasd van moeten opkijken dat niet al de Neanderthalergenen het gered hebben tot in de huidige populatie?‎

‎Omdat ze genetisch verschillend lijken, is het ook mogelijk dat ze van een kind afstammen die een van de aartsvaders in zijn ouderdom verwekt heeft. Gebaseerd op een studie van de evolutionair geneticus James Crow lijkt het erop dat een mutatiebelasting van de kinderen toeneemt naarmate de leeftijd van de vader hoger is.14

Zodoende zou elk kind van een oud persoon theoretisch drager kunnen zijn van veel genetische verschillen ten opzichte van andere mensen. Bij extrapolatie van de gegevens van Crow, zou een man van 400 jaar oud ongeveer 10.000 mutaties aan een kind doorgeven (het huidige gemiddelde is naar verwachting ongeveer 200, volgens Crow). Als dat kind voortging om een dynastie of clan te vestigen, zouden die mensen zeer kunnen verschillen ten opzichte van hun tijdgenoten. ‎

‎Of het was slechts één stam die, verspreid vanuit Babylon met de rest, door een hoge mate van inteelt verstoten, overwonnen, of gedood is toen de Europese voorouders naar Europa migreerden. Er zijn veel andere mogelijke scenario’s, maar realistische modellen moeten nog gemaakt worden. ‎

Hoe beïnvloedt dit de argumenten van “oude aarde” christenen? ‎

De ontdekkingen zijn, hoewel voorlopig, sterk in tegenspraak met de argumenten die naar voren gebracht worden door “Reasons to Believe” (RTB) en andere oude-aarde-organisaties. Hier is bewijsmateriaal wat erop wijst dat moderne mensen Neanderthalers als voorouders hebben en dat staat haaks op hun belangrijkste claim dat Neanderthalers zielloze dieren waren die toevallig heel veel op ons leken. ‎

‎Hoe reageren zij hierop? Op basis van een podcast met twee van hun meest prominente wetenschappers,15 concluderen zij dat dit een duidelijk bewijs van kruising is, maar verwerpen ze het biologische soort-[species]concept (een van de fundamentele stellingen van biologie) en beweren dat kruisingsbewijs niet betekent dat twee organismen tot dezelfde soort behoren!

Vreemd genoeg halen ze vervolgens voorbeelden aan van de muilezel 16 en de “wholphin” (kruising tussen een orka en een dolfijn), dieren waarover we eerder hebben geschreven en waarvan wij beweren dat zij bewijsmateriaal zijn voor het bijbelse idee dat God de verschillende “basistypes”17 schiep, waaruit de hedendaagse met elkaar samenhangende soorten zijn ontstaan.18

Als zich kruising heeft voorgedaan en er vruchtbare nakomelingen werden geproduceerd en deze nakomelingen zijn de voorouders van de mensen geworden die vandaag de dag leven, zou dit dan niet onomstotelijk aantonen dat Neanderthalers en mensen tot hetzelfde geschapen basistype behoren? RTB speelt hier het spel van dubbelzinnigheid (het veranderen van definities tijdens een argument). We hebben uitgebreid geschreven over veranderingen binnen de geschapen soorten, de ontwikkeling door de tijd van nieuwe “soorten”, enz. en er is geen basis om te beweren dat Neanderthalers een compleet andere schepping van mensen zijn (Zie ‎‎Speciation questions and answers‎‎). ‎

‎Zij beweren ook dat uit de gegevens blijkt dat Neanderthalers en de mens verschillende soorten zijn en dat de jonge-aarde-positie gefalsificeerd is, omdat de verschillen te extreem zijn om hen “binnen een ruime marge” dezelfde soort te noemen. Persoonlijk heb ik geen idee waar ze deze ideeën vandaan halen, aangezien er niets in deze studie is wat enige basis voor hun beweringen geeft. Als iemand die genetica uitgebreid bestudeert, en erover spreekt en schrijft, heb ik nog geen manier gevonden om soortverschillen te meten alleen op basis van genetische gegevens.

Deze verschillen zijn echter onbeduidend en zij komen overeen met wat te verwachten is binnen één enkele soort. In feite zijn mensen minder divers dan vele andere soorten19‎ en de Neanderthaler past daar nog steeds binnen.

Om het in het juiste perspectief te zien, twee levende chimpansees kunnen verder van elkaar afstaan dan de Neanderthaler van de moderne mens.20 Iedereen accepteert dat chimpansees tot dezelfde soort behoren, dus waarom voegen we de Neanderthalers niet samen met de moderne mens? Zij aanvaarden dit niet, omdat dat onmogelijk is zonder een van hun gekoesterde theorieën tegen te spreken; er is een uitgebreide verzameling van verwijzingen naar deze theorie op hun website en in hun boeken is.21

Het Neanderthalergenoom heeft (nog) geen definitieve versie en er hangt een aanzienlijke controverse omheen, maar de studies die zijn gepubliceerd vormen een sterke uitdaging voor het RTB-model. ‎

‎Wat voor gevolgen heeft dit voor de “Out of Africa” theorie? ‎

De gegevens van het Neanderthalergenoom hebben een interessant effect op het evolutionaire bolwerk. Ten eerste heeft de kloof tussen de mens en de mensapen zich plotseling verbreed, omdat Neanderthalers sterk vergelijkbaar zijn met de moderne mens en zich toch zo ver in ons verleden bevinden. Voeg hierbij de recente publicatie van het chimpansee Y-chromosoom,22 waar slechts een gelijkenis van 70% werd gevonden (ongeveer de verwachtte overeenkomst tussen mens en kip) in de 50% van het chromosoom waarvan een reeks gemaakt kan worden, en de kloof wordt alsmaar breder.‎

Ten tweede bevindt de ‘Out of Africa-theorie’ zich in de problemen en de klassieke weergave die we door bijna alle media de afgelopen twintig jaar herhaaldelijk aangehoord hebben staat plotseling ter discussie. Zoals gemeld in ‎‎Science‎, “Het vinden van een kruising weerlegt de kleinst mogelijke vorm van een gevestigd model dat voorspelt dat alle levende mensen hun voorouders kunnen herleiden tot een kleine Afrikaanse populatie die zich uitbreidde en volledig de archaïsche menselijke soort vervangen heeft zonder enige kruising.”23

Wat gaat het oude, achterhaalde model vervangen? “Aangepast multi-regionalisme”, waarbij de mensen uit Afrika niet volledig de archaïsche populaties vervingen, maar zich met hen kruisten en hen op deze manier elimineerden en vervingen. Een zeer populaire evolutionaire weblog concludeerde niet alleen dat Neanderthalers ondubbelzinnig menselijke zijn, maar dat we nu allemaal multiregionalisten zijn!24 De winden van verandering zijn zowel wispelturig als vergeetachtig!‎

Maar aangepast multi-regionalisme zal nog meer problemen creëren. Nu er bijvoorbeeld velen zijn die geloven dat Neanderthalers zich gekruist hebben met de moderne mens op onze weg uit Afrika, schittert het vraagstuk van de oorsprong van de Neanderthaler ons plotseling tegemoet, evenals de kwestie van hoe Neanderthalers zich konden blijven kruisen met onze voorouders na een vermeende afzondering van pak ‘m beet een half miljoen jaar.‎

Waarom is dit belangrijk?

Het bestaan van Neanderthalers wordt sinds de vondst van het eerste Neanderthalerskelet in de jaren 1800 al als een knots gebruikt om creationisten mee te slaan. Er zijn generaties opgegroeid die nu geloven in de half-aapachtige, half-mensachtige, primitieve grotbewoner, Neanderthaler genaamd. Het evolutionaire establishment gelooft dit niet meer, maar de indoctrinatie heeft zijn werk gedaan en de gevolgen zullen nog een lange nasleep hebben.

Vooral de Europeanen staan voor een uitdaging vanwege de neiging om instinctieve reacties te hebben tegen elk idee van kruising met Neanderthalers. Dat vind ik wel humoristisch als je overweegt dat de evolutietheorie stelt dat we van de apen afstammen, dus wat maakt het uit als we van de Neanderthalers komen? Het brengt ook een oorlog aan het licht die er onder evolutionisten heerst, wanneer de verschillende partijen elkaar beschieten vanwege hun persoonlijke blik op de menselijke oorsprong.

En tot slot biedt het krachtige steun voor het bijbelse model dat alle mensen afstammen van een kleine populatie mensen die in het recente verleden in het Midden-Oosten woonden.

 

Referenties en noten

  1. Green, R.E., et al., A draft sequence of the Neandertal genome. Science 328:710–722, 2010.
  2. Pennisi, E., Computer kid makes good. Science 328:683, 2010.
  3. Carter, R., The Neandertal mitochondrial genome does not support evolutionJournal of Creation 23(1):40–43, 2009.
  4. Carter, R., Taking a crack at the mitochondrial genome, 2009.
  5. Carter, R., A reply to ‘Taking a crack at the Neandertal mitochondrial genome’Journal of Creation 23(1):47–49, 2009.
  6. Wade, N., Signs of Neandertals mating with humansNew York Times. May 6, 2010.
  7. Gibbons, A., Close encounters of the prehistoric kind. Science 328:680-684, 2010.
  8. Habermehl, A., Those enigmatic Neanderthals: What are they saying? Are we listening? Answers Research Journal 3:1-21 2010; (noot: Ik ben het niet met de auteur van het artikel eens, die beweert dat H. erectus niet-menselijk is
  9. Carter, R., The Neutral Model of evolution and recent African originsJournal of Creation 23(1):70–77, 2009.
  10. Cuozzo, J.W., Neandertal children’s fossils: Reconstruction and interpretation distorted by assumptionsJournal of Creation [formerly TJ] 8(2):166–178, 1994.
  11. Burbano, H.A., et al., Targeted investigation of the Neandertal genome by array-based sequence capture. Science 328:723–725, 2010.
  12. Zie ook de Neandertal-sectie bij Anthropology and Apemen Questions and Answers.
  13. Dit is de essentie van de “coalescentie- of vergroeiingstheorie”. Zie voor mijn korte discussies referenties 3–5 hierboven.
  14. Crow, J.F., The origins, patterns and implications of human spontaneous mutation. Nature Reviews Genetics 1:40–47, 2000.
  15. Op het moment van schrijven zijn slechts een paar dagen verstreken sinds de publicatie van de originele artikelen, dus is er nog niet zoveel geschreven. De wetenschappers zijn Hugh Ross en Fuzz Rana. Zie: http://reasons.edgeboss.net/download/reasons/newsflash/20100510-HRFRKS.mp3.
  16. Een kruising tussen een mannelijke ezel en een vrouwelijk paard
  17. Het Engelse ‘kind’ wordt in het Nederlands met ‘aard’ of ‘basistype’ aangegeven.
  18. Batten, D., Ligers and wholphins? What next? Creation 22(3):28–33, 2000.
  19. Dit feit kan in veel bronnen geraadpleegd worden. Zie bijvoorbeeld: Lynch, M., Rate, Molecular spectrum, and consequences of human mutation. Proceedings of the National Academy of Sciences (USA) 107(3):961–968, 2010.
  20. Zie noot 8 in Taking a crack at the Neandertal mitochondrial genome.
  21. Zie bijvoorbeeld: Neanderthal-to-Human Link Severed, waar ze helder en duidelijk melden: “De conclusie is ontegenzeggelijk: de moderne mens is niet ontstaan uit Neanderthalers.”
  22. Hughes, J.F., et al., Chimpanzee and human Y chromosomes are remarkably divergent in structure and gene content. Nature 463:536–539, 2010.
  23. Gibbons, A., Close encounters of the prehistoric kind. Science 328:680–684, 2010.
  24. Zie de post van donderdag 6 mei, 2010 op John Hawks’ weblog.