Nieuwe ontbrekende schakel: Fantasie of werkelijkheid?

Nieuwe ontbrekende schakel: Fantasie of werkelijkheid?
door Peter Line, CMI
vertaling HT, Werkgroep In Genesis

De uitdrukking ‘weer een ontbrekende schakel opgegraven’ is zo langzamerhand een cliché aan het worden. Maar daar gaan we weer…

Pas geleden werd er een rapport gepubliceerd dat wetenschappers een nieuwe ‘homonide’ schedel hebben gevonden (om volledig te zijn het cranium = schedeldak).
Ze nemen aan dat het tussen de 500.000 en 250.000 jaar oud is, en geloven ‘dat het daarmee wel eens een missende link kan zijn tussen de uitgestorven Homo Erectus en de moderne mens’.[1]

Het betreft een vondst die minder dan 2 maanden geleden werd gedaan in Gawis, Ethiopië. Het is, zoals men beweert een ‘bijna complete schedel’ en wordt ‘Gawis cranium’ genoemd. Volgens paleo-antropoloog Sileshi Semaw zijn het ‘gezicht en het schedeldak van het fossiel duidelijk herkenbaar afwijkend van die van moderne mensen, maar dragen ze onmiskenbare kenmerken van de voorouder van de moderne mens’. [1]

Zoals verwacht, wordt deze nieuwe ‘homonide’ net als zijn ‘ontbrekende schakel’ voorgangers, getipt om een herziening te forceren van de huidige theorieën van de evolutie van de mens. Volgens paleontoloog Scot Simpson, ’Een belangrijk fossiel noopt ons om onze ideeën over het ontstaan van de mens te heronderzoeken. Ik geloof dat de Gawis cranium een dergelijk fossiel is.’ [1]

Op dit moment is er niet veel meer informatie over Gawis cranium beschikbaar dan bovenstaand. Tot op heden zijn er ook geen foto’s beschikbaar van het fossiel. Het is dus niet mogelijk de anatomie van deze schedel te onderzoeken totdat er meer informatie beschikbaar is. Maar als we dergelijk beweringen lezen is het wel goed om het in het juiste perspectief te plaatsen. Want als gevolg van een ideologie zal elke leeftijd van een dergelijk schedel gedateerd door evolutionisten op 500.000 – 250.000 jaar voor hen per definitie een ‘homonide’ zijn.
Daarbij komt nog de verleiding van ‘roem en rijkdom’ die bij een dergelijke vondst van een ‘ontbrekende schakel’ (missing link) gepaard gaat en de interpretatie danig kan beïnvloeden.

Zoals ook evolutionist John Reader aangeeft:

‘Vooronderstelde gedachten hebben een fundamentele rol gespeeld bij de bestudering van menselijke fossielen. De wetenschap is niet gebaseerd op het bewijsmateriaal van fossielen die verklaard moesten worden maar op de gedachte dat als de mens geëvolueerd is, dan voorzien fossielen in het bewijsmateriaal van de link tussen de moderne mens en de voorouderlijke vormen’ [2]

Het moet duidelijk zijn dat de interpretatie van de fossielen sterk bevooroordeeld is door het ‘kader’ van de onderzoekers’, dat in de meeste gevallen evolutionistisch is. In de inleiding van zijn studieboek over menselijke evolutie, getiteld Paleoanthropology schrijft de multiregionale evolutionist Milford Wolpoff:

`Ik geloof niet dat het kader iets is wat kan worden uitgeschakeld om “objectiviteit” te verkrijgen. Naar mijn mening bestaat er niet zoiets als “objectiviteit” binnen de wetenschap. Dit kader van de wetenschapper heeft zelfs invloed bij het verzamelen van gegevens en het nemen van besluiten over welke data te registreren en welke te negeren.. [3]

De realiteit is dat wetenschapper, zowel evolutionist als creationist de neiging heeft datgene wat ze in deze wereld ziet (zegmaar de data) te interpreteren door hun eigen bril. Die bril is een beeld van hun eigen kader, wereldvisie, ideologie, filosofie, religie of hoe je het maar wilt noemen. Als er evolutie staat op die bril, dan wordt de data meestal zodanig vormgegeven dat het past in het kader van hun visie. Als evolutie dan een fout wereldbeeld blijkt te zijn dan ontstaat er dus een verkeerd beeld van de oorsprong van de mens.

In de Bijbel lezen we ‘Uit één mens heeft Hij de hele mensheid gemaakt’; (Hand 17:26). Er is geen ruimte voor ‘aapmensen’ die dienen als voorloper van de mens omdat ‘Maar van het begin der schepping heeft Hij hen als man en vrouw gemaakt’; (Marcus 10:6). Het is duidelijk dat alle zogenaamde aapmensen of toebehoren aan de genus Homo en dus nakomelingen zijn van Adam en Eva, of het zijn uitgestorven apen.

De enige correcte manier om de fossielen van zogenaamde aapmensen te interpreteren vanuit een Bijbels perspectief is door afstand te nemen van het evolutionistische kader waarmee naar de fossielen wordt gekeken. In plaats daarvan moeten we ze interpreteren zonder de evolutionistische beperkingen.

Er is een enorme variatie in schedel grootte en vorm in de ‘moderne mensen’ en ongetwijfeld nog meer variatie in het verleden. Als we daarbij rekening houden met de andere leefomstandigheden en het dieet, dan kunnen velen van de zogenaamde homoniden en genus Homo, zoals Neanderthaler, Homo erectus en vele andere zogenaamde ‘archaics’ verklaard worden als variaties binnen de menselijke populatie.
Echter ook de effecten van pathologie moeten in ogenschouw worden genomen. In het bijzonder nu het bewijsmateriaal er steeds meer op wijst dat de bekende Flores-mens (waarvan door de ontdekkers eerst werd gesuggereerd dat het ging om een dwergvorm van Homo erectus, maar die wel de aparte soortnaam, Homo florensiensis kreeg) een moderne mens was met microcefalie [red1], misschien wel een pygmee met microcefalie. [4], [6]

De technologie van de stenen voorwerpen die bij de veronderstelde soort Homo florensiensis in Liang Bua zijn gevonden laten ‘een complexiteitsniveau zien die enkel is voorbehouden aan Homo sapiens’ [8], die een menselijk intelligentie suggereren. Het kan ook zijn dat de gereedschappen toebehoorden aan andere niet aan microcefalie lijdende mensen van dezelfde populatie. Hoe dan ook, de ‘Flores-mens’ was mens en zo ook de maker van het gereedschap.

Echter als Flores-mens werkelijk een moderne mens is met microcefalie dan kan de legitieme vraag worden gesteld welke van de andere zogenaamde ‘homoniden’ ook mensen waren die leden aan microcefalie. In het bijzonder enkele van de kleinere Home erectus en Homo habilis crania.

Aan het eind van het Victoriaanse tijdperk in de 19e eeuw was het veld van menselijk evolutie nog onontgonnen terrein. De enige noemenswaardige vondsten van menselijke fossielen waren op dat moment enkele Neanderthaler fossielen. In die tijd zei Carl Vogt, een prominente anthroploog van die tijd en een van de ‘eerste evolutionisten’, in een van zijn lessen over de mens:

‘Als er een fossiel van een schedel met microcefalie gevonden zou worden, zonder onderkaak en de bovenrij tanden zou elke naturalist direct verklaren dat het gaat om de vondst van een cranium (schedeldak) van een aap. Want in een dergelijke beschadigde schedel zou niet enig spoor van de eigenschappen herkend worden die het tegenovergestelde zouden rechtvaardigen’. [7]

Hij merkte ook nog op ‘dat microcefalie en aangeboren achterlijkheid de meest perfecte serie van mens tot aap presenteert die men maar kan wensen’. [8] Met de vondst van de Flores-mens wordt Vogt zijn argument in toenemende mate relevant. Als de pathologie van de moderne menselijke schedels zulke sterke variaties kunnen vertonen, waarom dan al die moeite om aapmens of missende links uitvinden als verklaring?

 

Over de auteur

Peter Line studeerde biofysica en neurowetenschappen. In die laatste promoveerde hij. Line heeft sinds dat hij christen werd altijd een bijzondere belangstelling gehad voor het vraagstuk schepping/evolutie, omdat de evolutietheorie altijd een struikelblik voor hem was geweest om te geloven dat God Woord het ware is.



Referenties en aantekeningen

[2] Reader, J., Missing Links: The Hunt for Earliest Man, Second Edition, Penguin Books, London, p. xv, 1988.
[3] Wolpoff, M.H., Paleoanthropology, Second Edition, McGraw-Hill, Boston, p. lv, 1999.
[4] Wong, K., Whatever happened to the Hobbit?, 7 maart 2006, 16 maart 2006.
[5] Wong, K., Hobbit news, part 1, 14 maart 2006, 16 maart 2006.
[6] Wong, K., The littlest human, Scientific American, 292(2):45, 2005.
[7] Vogt, C., Lectures On Man: His Place in Creation, and in the History of the Earth, Longman, Green, Longman, and Roberts, Paternoster Row, London, pp. 198-199, 1864.
[8] Vogt, ref. 7, p. 195.
[red1] Microcefalie is meestal een aangeboren aandoening van het zenuwstelsel. Microcefalie kan echter ook later in het leven ontstaan, dan is het niet aangeboren.
De aandoening kenmerkt zich door een kleine omvang van de schedel. De schedel is te klein in verhouding tot het gezicht en de gestalte. En de hersenen ontwikkelen zich niet volledig.

Originele Engelse tekst op: http://www.creationontheweb.com/content/view/4224/