De vrucht valt niet ver van de boom

Waarom de schepping ertoe doet!

Gevonden op: https://pixabay.com/en/apple-tree-branch-apple-fruit-429213/

 

CMI (Creation Ministries International) bestaat omdat het scheppingsverslag uit Genesis fundamenteel is voor het begrijpen van het evangelie. Kort gezegd, als er geen letterlijke zonde was, geen letterlijke zondeval van de mens en geen vloek van dood vanwege die zonde, dan hoeven we letterlijk nergens gered van te worden.

Jammer genoeg zien veel christenen (voordat ze de boodschap van CMI hebben gezien) het schepping vs. evolutie-debat verkeerd als slechts een van de vele ‘controversiële problemen’ die de kerk onder ogen moet zien, zoals het homohuwelijk, abortus of euthanasie. Als ik over dit onderwerp in kerken spreek, illustreer ik dit meestal met behulp van Figuur 1.

Figuur 1. Het probleem: evolutie is geen vrucht (symptoom) net als moord, abortus of het homohuwelijk vruchten zijn, maar het is de bodem die het wereldbeeld van het humanisme voedt en ondersteunt. Het is geen ‘rotte appel’ die we apart van de andere vruchten kunnen plukken, maar het is het fundament dat we moeten aanpakken.

De Heer Jezus sprak veel over bomen en hun vruchten. In Mattheüs 7 vers 16–19, bijvoorbeeld, zei Hij: “Aan hun vruchten zult u hen herkennen. Men plukt toch geen druif van doornstruiken of vijgen van distels? Zo brengt iedere goede boom goede vruchten voort en een slechte boom brengt slechte vruchten voort. Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen en een slechte boom kan geen goede vruchten voortbrengen. Iedere boom die geen goede vrucht voortbrengt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen.”

Bomen en wereldbeelden

De bomen in Figuur 1 stellen de twee overheersende wereldbeelden voor in de westerse culturen. Onze wereldbeelden zijn als een filter of kader waardoor we de volledige realiteit waarnemen. Bovendien zullen zelfs onze kinderen al een eigen wereldbeeldlens hebben ontwikkeld, wanneer ze eenmaal de leeftijd van inzicht bereikt hebben. Maar de meesten (volwassenen of kinderen) realiseren zich dit niet eens. Noch realiseren ze zich dat de kernfactor die iemands wereldbeeld vormt hun geloof over waar ze vandaan komen is.

Let op de aarde waarin de twee bomen zijn geplant (Figuur 1). De boom van seculier humanisme (wat inhoudt dat de mens voor zichzelf bepaalt wat waarheid is) is geplant in de bodem van evolutie.

Evolutie heeft een materialistisch fundament, wat betekent dat voor ons bestaan alleen materiële oorzaken toegestaan zijn. Zo is er geen rol voor een Schepper-God, die alleen in de gedachten van religieuzen bestaat. Niemand bepaalt daarom de regels en je kan je eigen regels voor je leven opmaken; waarheid is simpelweg wat je zelf vaststelt of wat de maatschappij beslist.

God als definitieve autoriteit wordt volledig van het toneel gehaald—als wetgever en waarheidsschenker. Dus de grote ‘problemen’ waarvan wordt gedacht dat de kerk ze onder ogen moet zien, zoals abortus en homohuwelijken, zijn niet echt de problemen. Ze zijn kortweg de vruchten (ofwel de symptomen van een onderliggend probleem) van het humanisme, geworteld in de compost van de evolutie.

Bijvoorbeeld, als iemand gelooft dat de mensheid het resultaat is van tijd en kans, wie kan er dan zeggen dat het verkeerd is om ongeboren kinderen in de baarmoeder te doden? Per slot van rekening claimen hedendaagse biologietekstboeken ten onrechte dat ongeboren baby’s kenmerken van onze evolutionaire voorouders laten zien en niets meer dan dieren zijn (zie Figuur 2).

Begrijp me hier nu niet verkeerd. Ik zeg niet dat evolutie de oorzaak is van al het euvel in onze maatschappij. Het uiteindelijke probleem is onze zondige natuur. Maar zoals de vooraanstaande ‘hoge priester’ van de evolutie, Richard Dawkins, ooit schreef: “Darwin heeft het mogelijk gemaakt om een intellectueel voldane atheïst te zijn.”1 Evolutie geeft een ‘wetenschappelijk’ excuus om een leven te leven alsof God niet bestaat.2

Figuur 2. Evolutionist Ernst Haeckel tekende op frauduleuze wijze de bovenste rij afbeeldingen om het idee dat mensen en andere schepselen in de baarmoeder een terugslag naar een zogenaamde evolutionaire voorouder laten zien te versterken. Het is al meer dan 100 jaar bekend dat dit niet zo is, maar toch sieren gelijknamige plaatjes de biologietekstboeken van vandaag. Foto’s van de eigenlijke embryo’s (afgebeeld op de onderste rij) dragen weinig gelijkenissen.

De vrucht is niet het eigenlijke probleem

Zoals het oude gezegde gaat: “Een appelboom is geen appelboom omdat het appels voortbrengt; het brengt appels voort omdat het een appelboom is.” Volgens hetzelfde principe zijn wij geen zondaren omdat we zondigen; we zondigen omdat we zondaren zijn. We zijn geboren zondaren vanwege echte geschiedenis—bijbelse geschiedenis. Dat wil zeggen: we zijn allen letterlijke afstammelingen van Adam—“zoals allen in Adam sterven” (1 Korinthe 15 vers 22). Het probleem bevindt zich dus niet echt in wat we doen, maar meer in wat we zijn. Het is door wat wij zijn dat Christus kwam: “God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.” (Romeinen 5 vers 8)

Wanneer daarentegen onze eerdere niet-wedergeboren humanistische wereldbeeld (‘Er is geen God, of als Hij er is, dan heeft de Bijbel het fout over Zijn heiligheid en haat voor zonde’) vervangen wordt door een christelijke boom (wereldbeeld), dan zou het logischerwijs moeten worden geplant in de goede aarde van het geloof dat de Bijbel Gods geïnspireerde Woord is. We zouden dan ook vruchten moeten zien die overeenkomen met de vruchten van dat wereldbeeld.

Merk alstublieft wel op: een christelijk wereldbeeld hebben volgt niet automatisch uit de bewering dat men christen is, of dat nu waar is of niet. Gelovigen zouden consistent moeten zijn en moeten herkennen dat onze behoefte aan redding—en onze gevallen (zondige) toestand in het bijzonder—direct voortkomen uit het fundament van bijbelse geschiedenis. Daarmee bedoel ik het geloof dat de Bijbel waar is vanaf het begin; hoe weten we anders waar we van gered worden, om maar iets te noemen? Zoals Christus de Leidsman en Voleinder van ons geloof is (Hebreeën 12 vers 2), moeten wij ook geloven dat Hij het Woord van God is (Johannes 1 vers 1–3).

Jezus zei: “Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft. Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen. Als iemand niet in Mij blijft,  wordt hij buitengeworpen zoals de rank, en verdort, en men verzamelt ze en werpt ze in het vuur, en zij worden verbrand.” (Johannes 15 vers 4–6)

Hoe dragen we goede vrucht?

Merk op dat Jezus zijn focus legt op het dragen van vrucht in de geciteerde passages uit Johannes en Mattheüs. Voorafgaand aan de conversatie in Mattheüs 7 zei Hij echter ook: “Ga binnen door de nauwe poort, want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt, en velen zijn er die daardoor naar binnen gaan; maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt, en weinigen zijn er die hem vinden. Maar wees op uw hoede voor de valse profeten, die in schapenvacht naar u toe komen maar van binnen roofzuchtige wolven zijn.” (Mattheüs 7 vers 13–15)

Kijk naar Figuur 3. Het is een feit dat de meesten van ons evolutie in het onderwijs hebben gekregen onder het mom van wetenschap. En velen proberen de idee van miljoenen jaren ergens in het boek van Genesis te proppen.

Figuur 3. Als we evolutionair ‘zout’ aan de Bijbel toevoegen, eindigen we (misschien onbewust) met het ondermijnen van het evangelie, omdat we miljoenen jaren dood en verderf voor de zondeval van Adam plaatsen. We kunnen dan ook verwachten dat eerst de vruchten en daarna de boom zelf stopt met groeien en verwelkt.

Maar evolutie is een materialistisch concept dat afdoet aan de behoefte aan een Schepper. Als we evolutionair ‘zout’ aan de Bijbel toevoegen (Figuur 3), eindigen we (misschien onbewust) met het ondermijnen van het evangelie, omdat we miljoenen jaren dood en verderf voor de zondeval van Adam plaatsen.

Wanneer we getuigen tegen iemand, is het dan redelijk om hen te vragen om de claims van Jezus te accepteren (die een historische Adam en Eva, wereldwijde vloed, etc. aanhaalde) als we zelf claimen dat Genesis niet bedoelt wat het zegt?

Geloof de onderwijzers die tevreden zijn met het toevoegen van evolutie aan de Bijbel niet. Zelfs atheïsten als Richard Dawkins zeggen dat kerkleiders die evolutie aan de Bijbel toevoegen ‘misleid’ zijn.3 Dus wie proberen we voor ons te winnen met zo’n compromis? Ongetwijfeld gelooft de meerderheid van de mensheid in evolutie, omdat dat alles is wat de meesten geleerd krijgen. Daarom is geloven in een schepping van zes dagen zeker ‘de nauwe poort’.

Als het fundamentele wereldbeeld van God als Schepper in Genesis ondermijnd of vernietigd wordt, zouden we verwachten dat de boom van het christendom wegkwijnt en verwelkt (wat inderdaad ook in veel landen is gebeurd). Maar wij kunnen terugvechten door op dezelfde manier het fundamentele geloof van materialistisch humanisme te vernietigen door evolutie te ondermijnen (zie Figuur 4).

Figuur 4. We kunnen het fundamentele geloof van materialistisch humanisme vernietigen door evolutie te ondermijnen door het bloot te stellen aan de waarheid die we in de Bijbel vinden.

Ik geloof dat de bijbelse manier om de houding van een natie naar God toe te veranderen is om eerst het hart en het verstand van individuen te veranderen. Anders is het onrealistisch om te verwachten dat niet-wedergeboren harten christelijke moraliteit gehoorzamen. Dit was de manier van de apostelen wiens inspanningen, met Gods autoriteit, landen veranderden en op die manier veranderingen in de wetten snel daarna teweeg brachten.4 En op gelijke wijze kunnen wij, met Gods autoriteit, harten en hoofden zien veranderen om naar de Schepper te wijzen.

En het goede nieuws voor christenen vandaag is dat we meer middelen hebben dan ooit in elk punt in de geschiedenis van de kerk. Vernietig de basis van evolutie en je zal zien dat het wereldbeeld van het humanisme afneemt. En zo herscheppen we een cultuur. Het is geen verrassing dat de Schepper (de Heer Jezus) wist waar Hij het over had toen Hij de analogieën van bomen en vruchten gebruikte.

 

Referenties en voetnoten

  1. Dawkins, R., The Blind Watchmaker, W.W. Norton, New York, p. 6, 1986.
  2. Het is ook belangrijk om de tegenovergestelde fout te vermijden: ‘Evolutie was slechts een excuus; het echte probleem was zonde.’ Dit is alsof je de schuld van een vliegtuigcrash niet aan de piloot of apparatuurfouten geeft, maar aan de zwaartekracht. Dit is waar, maar mist het punt: zwaartekracht is universeel, dus dit geeft geen verklaring voor een crash van een specifiek vliegtuig, terwijl de meeste vliegtuigen een crash zouden vermijden. Zonde is ook universeel, dus is ook ontoereikend om te verklaren waarom afvalligheid sterk correleert met evolutionistische indoctrinatie.
  3. Richard Dawkins: “Theistic evolutionists are deluded”, youtube.com, geüpload op 14 september 2011.
  4. Zie: Zimmermann, A., The Christian foundations of the rule of law in the West: a legacy of liberty and resistance against tyranny, J. Creation19(2):67–73, 2005; creation.com/law. Dr. Augusto Zimmermann is een van de top juridische wetenschappers van Australië—zie: Creation 31(2):15–17, 2009; creation.com/law-creation.