Krijgt de “big bang” nu tegenwind?

Krijgt de “big bang” nu tegenwind?
Door Carl Wieland, AiG- Australië, 6 oktober 2003
vertaling AH, Werkgroep In Genesis

Evolutionistisch wetenschappelijk tijdschrift geeft stimulerende ondersteuning aan de creationistische kosmologie!

Het prestigieuze Proceedings of the National Academy of Sciences publiceerde een revolutionair artikel [1] dat (waarschijnlijk onbewust) krachtige ondersteuning geeft aan de basis principes van Dr Russell Humphreys’ creationistische Kosmologie.

Humphreys’ voorstel, betreffende het probleem van de reistijd van het licht, is uiteen gezet in het populaire boek Starlight and Time. [2]
Omdat het uitgaat van andere hypothesen dan de standaard big bang theorie (de theorie van de Grote Knal/Oerknal), levert toepassing van dezelfde wiskundige formules, opmerkelijk afwijkende conclusies. Nu schijnt het establishment bereid te zijn te aanvaarden dat de basis filosofie aan de ‘big bang’ radicaal fout zit.

De standaard hypothese, waarop de ‘big bang’ theorie was gebaseerd, was dat het heelal geen centrum had, en geen grens. Smoller en Temple’s artikel neemt het tegendeel aan, net zoals Humphreys in Starlight and Time. En net als Humphreys’model gaan zij er ook vanuit dat het heelal uitzet vanuit een wit gat (omgekeerd zwart gat).

[In hun model is de ‘event horizon’ (de hypothetische grens rond een zwart of een wit gat waar de tijd dramatisch langzamer loopt) er nog steeds, terwijl Humphrey ervan uit gaat dat het de Aarde raakte tijdens de scheppingsweek. Het artikel van Smoller en Temple houdt zich dus niet bezig met het uitzetten van de tijd (time dilation)].

Op een aantal andere terreinen gaan Smoller en Temple ook in op zaken waarover Humphreys reeds heeft gepubliceerd in creationistische literatuur. Bijvoorbeeld de schokgolven in zo’n uitbreidende kosmos werden genoemd door Humphreys als mogelijke verklaring voor de ligging van melkwegstelsels in ‘concentrische ringen’. (Dit is een sterke aanwijzing dat het heelal inderdaad een centrum en een grens heeft, en dat onze melkweg dichtbij het centrum ligt). [3]

licht-diagram
Het horizon probleem van de ‘big bang’. Vroeg tijdens de ‘big bang’ hadden de punten A en B verschillende temperaturen. Vandaag de dag hebben A en B dezelfde temperatuur, en toch is er niet voldoende tijd geweest om licht uit te wisselen (warmte straling) (pijlen) en de temperatuur gelijk te maken.

Fysicus Dr John Hartnett heeft geschreven [4] van zijn overtuiging dat 1994, de datum van de publicatie van Humphreys kosmologie de geschiedenis ingaat als belangrijke datum in de creationistische beweging. Een kritische studie van de basis hypothesen van het ‘big-bang’ denken en het invoeren van de relativistische tijduitbreiding, was volgens hem cruciaal voor het lanceren van een opwindend nieuw tijdperk van creationistische kosmologie en modellen die het probleem van de lichtreistijd oplossen (een probleem dat voorstanders van de ‘big bang’ ook kennen – het zgn. ‘horizon probleem’). [5],[6]

Dit alles is inderdaad opwindend nieuws en een sterke rehabilitatie van Humphreys kosmologie. Het heeft ook krachtige gevolgen voor de ‘progressief creationistische’ compromissen van vele evangelische denkers. In zulke denkbeelden, het krachtigste vertegenwoordigd door Dr Hugh Ross van de beweging Reasons to Believe, is de ‘big bang’ kosmologie, met zijn filosofische hypothesen, grondleggend en cruciaal. Het feit alleen al, dat zo’n prestigieus tijdschrift nu zo’n belangrijke afwijking van (en uitdaging aan) deze hypothesen publiceert, zal ongelofelijk versoberend werken op hen die voorbereid waren om af te wijken van de vanzelfsprekende en rechtlijnige woorden van de Bijbel om te buigen voor het denken van het establishment over de ‘big bang’ en zijn miljarden jaren. Het commentaar van Russell Humphreys over deze kwestie is:

Dr Ross heeft (a) zijn theologie gebaseerd op de ‘big bang’, (b) een carrière opgebouwd door mijn ‘witte gat’ kosmologie te bekritiseren, en (c) en zijn theorie tijdens lezingen aan te passen aan de laatste wind uit de richting van het kosmologische establishment. Nu deze wind, tenminste tijdelijk, uit de hoek van het creationisme waait, zal hij daarom zijn cursus nu aanpassen aan het creationisme?’ [7]

Het doel is natuurlijk niet een soort persoonlijk kritiek, maar een onderstreping van de principes waar het om gaat. Wetenschap zal blijven veranderen. Als wij de interpretatie van God’s Woord verbinden aan de hedendaagse wetenschap, dan zijn wij morgen niet meer bij de tijd, ‘maar het woord van God blijft voor eeuwig’ (1 Petrus 1:25).



Referenties en aantekeningen

[1] Smoller, J. and Temple, B, Shock-wave cosmology inside a black hole, Proceedings of the National Academy of Sciences 100(20):11216–11218, 30 September 2003.
[2] Humphreys, D. Russell, Starlight and Time, Master Books, Green Forest, Arkansas, 1994.
[3] Humphreys, D. Russell, Our galaxy is the centre of the universe, ‘quantized’ red shifts show, TJ 16(2):95–104, 2002.
[4] Hartnett, J., personal communication, September 2003.
[5] Newton, R., Light-travel time: a problem for the ‘big bang’, Creation 25(4): 48–49, 2003.
[6] Humphreys heeft zijn werk lange tijd beschouwd als een begin, en Hartnett is één van hen die aanpassingen en verfijningen heeft voorgesteld in Humphreys model.
[7] In een persbericht per e-mail, September 2003

Originele Engelse tekst op: http://www.answersingenesis.org/docs2003/1006cosmology.asp