Braterman slaat de plank mis

jodylehigh / Pixabay

De nieuwswebsite “The Conversation” publiceerde onlangs1 een artikel waarin Paul Braterman creationisten aanvalt. Braterman is een gepensioneerde scheikundehoogleraar van de Universiteit van Glasgow en bestuurslid van de Scottish Secular Society. Hieronder staat de volledige tekst van het artikel van hoogleraar Braterman in het rood, afgewisseld met antwoorden van Andrew Lamb van CMI.

 

Hoe verpletter je creationisten als het gaat om de evolutietheorie

Sahelanthropus        

Sponchia / Pixabay

De ontdekking uit 2001 van de zeven miljoen jaar oude

Zeven miljoen! Wie zegt dat? Fossielen worden niet gevonden met ouderdomsetiketten, en ouderdom is niet iets dat daadwerkelijk kan worden gemeten. Ouderdom kan worden berekend, maar al dergelijke berekeningen zijn gebaseerd op aannames. De enige betrouwbare manier om de ouderdom van iets te kennen is door betrouwbare historische verslagen (zie Immeasurable age); en het Bijbelse verslag van de geschiedenis, die uiterst betrouwbaar is gebleken, geeft aan dat de wereld slechts ongeveer 6.000 jaar oud is. Zie voor wat wetenschappelijke ondersteuning hiervan: Age of the earth: 101 evidences for a young age of the earth and the universe (waarvan binnenkort ook een Nederlandse vertaling op onze site is te vinden!).

Sahelanthropus [sic], het eerst bekende rechtopstaande aapachtige wezen [sic], was eens te meer een bewijs van de plaats van de mensheid onder de grote apen.

Een ongelukkige keuze, Paul. De aangedragen aap-mens­overgangsstatus van de fossiele schedel van de Sahelanthropus tchadensis (ook bekend als ‘Toumai’) werd, slechts een paar dagen2 nadat de vinder zijn beweringen had gepubliceerd, door andere evolutionisten afgewezen—zie New ‘ape-man’ preliminary response. En binnen een paar maanden gaf een brief in Nature3 de doodssteek door de onbetwistbare constatering dat het gewoon een vrouwelijke gorilla-schedel was, en niet een obscure nieuwe soort aapmens.

Dit is de gewoonlijke cyclus met aangedragen overgangsvormen. Hun aankondiging in de media gaat gepaard met veel tromgeroffel. Later worden ze stilletjes via de achterdeur uit het evolutionaire pantheon verwijderd, omdat hun niet-overgangsstatus onvermijdelijk duidelijk wordt. Voor sommige kandidaten, zoals Sahelanthropus en Archaeoraptor, was de afgang snel en was het slechts een kwestie van weken. Normaal gesproken echter duurt de cyclus meerdere jaren. In sommige gevallen, zoals bij de Piltdown-man hoax, duurde het tientallen jaren.

En toch pleit Mike Pence, toen een volksvertegenwoordiger en nu vicepresident van de VS, voor de tegenovergestelde conclusie.

Alleen een onverbeterlijke, die-hard atheïst, wat Braterman naar eigen zeggen is, die weigert op de hoogte te blijven, zou de Sahelanthropus nog steeds als een overgangsvorm van aap naar mens accepteren. Dus de “tegenovergestelde conclusie” van dhr. Pence, wat die ook moge zijn, is zeker van meer wetenschappelijke waarde.

Evolutie is een theorie, geen feit en geen wet

Voor hem zou uit het feit dat onze ideeën over onze voorouders zijn veranderd, blijken dat evolutie (slechts) een theorie is,

Evolutie en scheppingsgeloof zijn beide overkoepelende paradigma’s waarin alle veelzijdige feiten van de wetenschap worden geïnterpreteerd. Binnen elk van deze wereldbeelden worden voort­durend verklarende modellen ontwikkeld, gewijzigd en verworpen.

Er zijn momenteel twee belangrijke concurrerende evolutiemodellen: neodarwinisme (kleine mutaties plus selectie) en Punctuated Equilibrium (plotselinge grote veranderingen). Voorstanders van beide theorieën wijzen op de onmogelijkheden die inherent zijn aan hun concurrent. Andere (meestal afgedankte) evolutietheorieën omvatten Maximum Entropy Production (MEP), Population Dynamics, Facilitated Variation, Semi-Meiosis, Niche Construction, Panspermia, Metabolic Rate Theory, Zoogenesis, Lamarckisme, Orthogenese, Pangenesis, Gaia-Theorie, Evo-Devo, Symbiogenesis .…, en nog veel meer. In principe geloven ze allemaal dat evolutie heeft plaatsgevonden, maar ze kunnen geen plausibel mechanisme bedenken om die overtuiging te ondersteunen. Zie verder: The century-and-a-half failure in the quest for the source of new genetic information.

en zou er daarom ruimte moeten zijn om andere theorieën naast evolutie in onze klaslokalen te onderwijzen.

Het beleid van CMI is dat onderwijs over (de) schepping niet verplicht zou moeten zijn, omdat evolutionistische leraren hier een verkeerde invulling aan zouden geven en het belachelijk zouden maken. In plaats daarvan denken we dat 1) leerkrachten niet moet worden belet om over (de) schepping te onderwijzen als ze dat willen, en 2) dat de evolutie moet worden onderwezen, maar wel op een eerlijke manier, dat wil zeggen: ook met haar zwakke kanten, als een wetenschappelijke theorie die open staat voor kritiek en met bespreking van de fouten en zwakheden, niet als indoctrinatie en als dogma, gewoonlijk de wijze waarop evolutie momenteel onderwezen wordt op overheidsscholen. Zie: They are teaching lies to our kids: Textbook full of mistakes, misinformation, bias and … lies?

Hoe moeten we daarop reageren? Het gebruikelijke antwoord is dat we studenten de betekenis van het woord ‘theorie’ moeten leren zoals dat in de wetenschap wordt gebruikt—dat wil zeggen, een hypothese die (of idee dat) herhaaldelijke tests heeft doorstaan.

Het geloof in evolutie is sterk, zowel om filosofische als sociale redenen, maar geen van de vele voorgestelde modellen van evolutie heeft echt kunnen standhouden tegen testen en kritiek. En merk op dat, zelfs als het wetenschappers zou lukken om een nieuw type organisme in het laboratorium te ontwikkelen, het niet zou bewijzen dat een dergelijke evolutie ook in het verre verleden heeft plaatsgevonden. Het zou eerder bewijzen hetgeen creationisten geloven—dat er enorm veel toegepaste intelligentie nodig is om een nieuw soort organisme te creëren. Zie Was life really created in a test tube? And does it disprove biblical creation?

Het argument van Pence blijkt dan te zijn wat filosofen een dubbelzinnigheid noemen—een argument dat alleen klopt omdat eenzelfde woord in twee verschillende betekenissen wordt gebruikt.

 

Een belangrijk voorbeeld van dubbelzinnigheid is de manier waarop evolutionisten het woord ‘evolutie’ gebruiken, namelijk om twee zeer verschillende verschijnselen te beschrijven: 1) het waargenomen wetenschappelijke fenomeen van natuurlijke selectie (ook bekend als aanpassing/survival of the fittest) wat verlies, verschuiving of beschadiging van bestaande genetische informatie inhoudt, en 2) het hypothetische, maar nooit waargenomen (en dus onwetenschappelijke) verschijnsel van het ontstaan van nieuwe soorten organen en organismen, wat grote hoeveelheden nieuwe genetische informatie vereist. Zie Don’t fall for the bait and switch.

Alleen maar woorden

Evolutie, zo betoogt Pence, is een theorie, en theorieën zijn onzeker, daarom is evolutie onzeker. Maar evolutie is slechts een theorie in de wetenschappelijke betekenis van het woord. In de woorden van de National Academy of Sciences: “De formele wetenschappelijke definitie van ‘theorie’ is heel anders dan de dagelijkse betekenis van het woord. Het verwijst naar een uitgebreide uitleg van een bepaald aspect van de natuur dat wordt ondersteund door een groot aantal bewijzen.” Dit etiket ‘theorie’ aan ‘evolutie’ koppelen is een indicatie van kracht, niet van zwakte.

Kom op, Paul, kom eens tot een wetenschappelijk punt. Stop met het voordragen van zichzelf bevestigende definities.

Als je deze benadering volgt, heb je het doel van Pence z’n retoriek niet begrepen, of waarom die zo aantrekkelijk is voor creationisten. Pence is een geslaagd politicus en weet precies hoe hij zijn beoogde publiek moet bespelen. Hij is ook een ervaren procesadvocaat, wat hem tot een goochelaar met woorden maakt, en net als elke handige goochelaar heeft hij zijn truc onder afleiding uitgevoerd. Pence heeft ons in een discussie over woorden getrokken, terwijl onze focus op het bewijsmateriaal zou moeten liggen.

Dus richt je nu op wat wetenschappelijk bewijsmateriaal, Paul!

Ik zou de tegenovergestelde benadering voorstellen. Het probleem is eigenlijk helemaal niet zozeer het woord ‘theorie’. Studenten hebben de betekenis ervan op dezelfde manier geleerd zoals ze in het algemeen betekenissen leren: door te zien hoe het woord wordt gebruikt.

Paul, je leeft in het verleden. Dit is een antieke geschiedenis. Reguliere creationisten adviseren al decennia lang tegen gebruik van het argument “evolutie is slechts een theorie”—zie: Arguments we think creationists should NOT use“Evolution is just a theory.” We adviseren dit niet omdat er geen betekenis zou zitten in het argument dat evolutie noch feit noch een wetmatigheid is, maar omdat critici zoals jij altijd eindeloze woordspelletjes kunnen spelen (zoals je hier doet) om er een andere wending aan te geven en af te leiden van de relevante punten.

Creationistische wetenschap

Ze zullen gehoord hebben van de atoomtheorie,

Aangedragen door de Bijbelse creationist Robert Boyle, The man who turned chemistry into a science, …

die al meer dan een eeuw door niemand serieus wordt betwijfeld.

… hoewel de theorie tijdens het leven van Boyle belachelijk werd gemaakt.

En wat te denken van de theorie van de zwaartekracht?

Aangedragen door de Bijbelse creationist Sir Isaac Newton, één van de 3 wetenschappelijke helden van Einstein: Einstein’s three scientific heroes, who were all creationists.

Ten slotte hebben ze misschien gezien hoe Darwin zelf de uitdrukking “mijn theorie” gebruikt heeft, hoewel die destijds niet alomvattend of goed ondersteund was

En die wordt nog steeds niet goed ondersteund, maar toch ‘alomvattend’, in die zin dat alle nieuwe feiten in het evolutionair begrippenkader worden geperst, hoe groot de disharmonie ook is.

(er waren enorme gaten in het fossielenbestand),

En als je de moeite had genomen om het onderzoek te blijven volgen, en niet alleen naar de mainstream krantenkoppen had geluisterd (en de daaropvolgende weerleggingen niet had genegeerd), dan had je geweten dat de gaten nog steeds enorm zijn. Er zijn door de tijd heen nooit meer dan een handvol omstreden en fel betwiste kandidaat-overgangsvormen geweest, terwijl—als evolutie waar zou zijn—er duizenden zouden moeten zijn. Zie onze Fossils Q&A artikelen.

om op een zeer algemene manier te verwijzen naar de aan hem verbonden ideeën over veranderlijkheid van soorten,

Zijn ideeën? Darwins ideeën? Darwin was een plagiator van de eerste orde. Hij was misschien degene die de evolutietheorie sociaal acceptabel maakte voor de reguliere samenleving, maar zijn ideeën waren nauwelijks origineel; zie: Darwin’s illegitimate brainchild. En merk verder op: creationisten geloven niet dat soorten onveranderlijk zijn. Creationisten ontkenden onveranderlijk­heid nog vóór Darwin, en we ontkennen vandaag de dag nog steeds de onveranderlijkheid; zie: Ligers and wholphins.

gemeenschappelijke afstamming,

Wanneer twee dingen op elkaar lijken, kan het zomaar zijn dat ze dezelfde ontwerper hadden. Zie: Are lookalikes related? en Homology made simple.

en de kracht van natuurlijke selectie.

De enige kracht die natuurlijke selectie heeft is het verwijderen van ongeschikte genetische informatie; zie: The three Rs of evolution4. Natuurlijke selectie kan geen nieuwe soorten organen of organismen creëren of ontwerpen. Zoals we vaak hebben samengevat: Natuurlijke selectie verklaart het overleven van de sterkste, maar niet het (voorop gezette) doel van de sterkste,5 en het is eerder een vernietigende kracht dan een creatieve kracht.

Dus als iemand zegt: “Evolutie is een theorie”, geef ze dan geen lezing over de betekenis van het woord “theorie”. Als je dat doet, ben je in de val gelopen waardoor het lijkt dat de betekenis die we aan begrippen geven van invloed zou zijn op hoe we de werkelijkheid zien. Je vecht dan op het terrein van de keuze van je tegenstander, omdat discussies over de toepassing van woorden het terrein is van theologen, predikanten en advocaten zoals Mike Pence.

Dank voor de lezing, Paul …

De juiste reactie is om te zeggen dat evolutie een theorie is, net zoals zwaartekracht een theorie is en vervolgens de aandacht op het bewijs te richten. En dat bewijs is overweldigend.

Evolutionaire munitie

Eindelijk!

Begin met familierelaties. Carl Linnaeus …

Paul, je blijft verwijzen naar vermaarde bijbels creationistische grondleggers van de moderne wetenschap, zoals Linnaeus. Waarom zou je niet verwijzen naar evolutionistische grondleggers van … oh, wacht, …omdat er GEEN ZIJN. Zie ook: Biblical creation was the foundation of modern science en: Terminology of science is suffused with the names of biblical creationists.

… liet zien hoe levende wezens ingedeeld kunnen worden in soorten, geslachten, families enzovoorts, en Darwin wees erop dat dit precies de structuur is die we van een stamboom zouden verwachten.

Nee, we zouden, als evolutie waar zou zijn, een continuüm van vormen verwachten, geen afzonderlijke soorten. Maar zelfs als wat je zegt correct is, maak je de logische misvatting van het “bevestigen van het gevolg”. Er kan een alternatieve theorie zijn die dat ook voorspelt. En in feite is die er ook: de schepping. Verschillende niveaus van overeenkomst tussen verschillende categorieën van organismen is precies wat we zouden verwachten als ze door dezelfde maker zouden zijn ontworpen. Lees bijvoorbeeld: Are lookalikes related? nog een keer.

Natuurlijke selectie versus evolutie

Alle honden behoren tot de familie Canidae (hondachtigen), dus honden delen een voorouder met vossen;

Hans / Pixabay

Inderdaad. En ondanks duizenden jaren van domesticatie en fokken, zijn honden nooit iets anders geworden dan … honden!

alle Canidae zijn carnivora (roofdieren), dus honden delen een op meer afstand gelegen voorouder met beren; alle carnivora zijn zoogdieren, dus honden en schapen zijn, zij het meer op afstand, gerelateerd, enzovoort.

Dat mag je geloven, maar nog nooit is waargenomen dat beren iets anders voortbrachten dan beren. Schapen en geiten kunnen met elkaar kruisen en stammen dus af van dezelfde oorspronkelijke Bijbelse soort (baramin); zie: Separating the sheep from the goats, maar schapen en honden?! Natuurlijk, bestaan er ‘schaapshonden’ (;-)), maar dat zijn puur hondachtigen, geen vreemde overgangsvormen. In feite is nooit waargenomen dat een dier in een ander soort dier veranderd is. Wetenschap gaat over wat waargenomen en gemeten en herhaaldelijk getest kan worden. Evolutionaire veranderingen van het soort waar jij hier in gelooft, zijn niet waargenomen, alleen aangenomen of afgeleid. Er is blind geloof nodig om te geloven wat jij gelooft.

Kijk dan ook naar de ontdekkingen in de afgelopen decennia van familierelaties op moleculair niveau, en het feit dat de moleculaire stamboom overeenkomt met die op basis van anatomische gelijkenissen.

Fout. Zie bijvoorbeeld wederom Morphology and molecules in conflict yet again en overweeg wat moleculaire studies deden met de stamboom van schildpadden: turtles.

Kijk naar het fossielenbestand. Eens jammerlijk vol met gaten (Darwin was een van de klagers), maar nu is het dichtbevolkt.

Inderdaad. In feite zijn er zoveel fossielen gevonden, dat vrijwel elk soort organisme een ‘levende fossiel’ is gebleken:

“Van de 329 levende families van terrestrische gewervelde dieren zijn er 261 (79,1%) gevonden als fossiel en wanneer vogels (die slecht gefossiliseerd zijn) niet worden meegeteld, stijgt het percentage tot 87,8%.”6

En de kloof tussen de soorten is prominenter en minder overbrugbaar dan ooit.

Een eeuw geleden was het nog steeds logisch om te wijzen op de “missing link” tussen mensen en pre-menselijke apen. Nu weten we van verschillende naast elkaar levende mensachtigen en wordt het een probleem onze grootouders van onze oud-ooms te onderscheiden.

Inderdaad. In feite zijn de relaties zo zwak waardoor er daarom voortdurend strijd gevoerd wordt tussen voorstanders van de verschillende voorgestelde menselijke afstammingslijnen die verzonnen zijn op basis van de enkele tientallen fossiele fragmenten die beschikbaar zijn. Als evolutie waar zou zijn, zouden er nu duizenden overgangsfossielen moeten zijn die een duidelijke volgorde van veranderingen vertonen. In plaats daarvan zijn er miljoenen fossielen die stasis tonen (d.w.z. geen verandering)—let op: geen ‘evolutionaire stasis‘ (een adembenemende en beschamende combinatie van twee woorden die elkaar in hun letterlijke betekenis tegenspreken), gewoon duidelijke ‘stasis’—plus  een triest, armzalig handjevol dubieuze kandidaat-overgangsfossielen, zoals jouw geliefde Sahelanthropus.

En ja, er ontbreken schakels in de keten, maar zonder evolutie zouden we helemaal geen keten hebben.

Een scherp inzicht van Dr. Braterman. Het is inderdaad evolutie, niet het bewijsmateriaal, wat de verschillende afzonderlijke fossielen in een veronderstelde keten van afstamming aan elkaar verbindt. Neem de evolutionaire verhalen weg, en je blijft achter met fossiele apen en levende apen, plus fossiele mensen en levende mensen, allemaal zeer consistent met het Bijbelse relaas over de oorsprong.

Buideldieren

En dan is er biogeografie: waarom worden buideldieren alleen gevonden in Zuid-Amerika en Australazië. Met uitzondering van enkele soorten die hun weg hebben gevonden over de landengte van Panama, worden ze nergens anders gevonden.

Een eens populair evolutionair scenario was dat buideldieren zich in Zuid-Amerika ontwikkelden en via Antarctica naar Australië verspreidden (voordat de continenten uit elkaar dreven) en noordwaarts naar Noord-Amerika. Ik denk dat dit het scenario is dat professor Braterman hier uiteenzet. Maar fossielen van buideldieren zijn niet alleen ontdekt in Zuid-Amerika, Australië en Antarctica,7 maar op alle continenten,8 waaronder Europa (zie diagram), Azië9 en Afrika.10

Vondsten van buideldierfossielen, gecategoriseerd op continent en aardlaag.

Na de zondvloed bevolkten buideldieren en andere dieren de aarde vanaf het gebergte van Ararat in het Midden-Oosten, waar de ark landde. Waarschijnlijk emigreerden ze naar het noorden door Eurazië, over de oude Bering-landbrug, vervolgens door Noord-Amerika en zuidwaarts naar Zuid-Amerika, in plaats van vanuit Zuid-Amerika naar het noorden, zoals professor Braterman suggereert.

Ironisch genoeg zijn op de plaatsen waar buideldieren leven, de onderste gesteentelagen vrijwel helemaal zonder buideldierfossielen. Twee evolutionisten geven toe:

Levende buideldieren beperken zich tot Australië en Zuid-Amerika … Daarentegen zijn fossielen van metatheria [buideldieren] uit het Late Krijt, uitsluitend afkomstig uit Eurazië en Noord-Amerika … Deze geografische switch blijft onverklaard.11

En zeker, er worden ook levende buideldieren (opossums) gevonden in Noord-Amerika (zelfs ruim ten noorden van de landengte van Panama, professor Braterman).

Natuurlijk is het evolutieverhaal eindeloos plooibaar en kan het gemakkelijk opnieuw zo worden voorgesteld waardoor dit allemaal te verklaren valt, maar het vinden van identieke soorten dieren die op twee afgelegen delen van de aarde leven en nergens daar tussenin, een fenomeen dat bekend staat als disjuncte verdelingen, past op een meer ‘natuurlijke’ manier met de Bijbelse geschiedenis van schepping, zondvloed, de verspreiding vanuit Ararat en de daaropvolgende teloorgang van het ecosysteem, dan met het traditionele evolutionaire verhaal van organismen die op hun huidige locatie evolueren. Zie: Biogeography.

Resistentie/verzet is zinloos

Bovendien kunnen we evolutie waarnemen en bestuderen in het veld of in het laboratorium. De opkomst van pesticidenresistentie is evolutie in actie,

Nee, dat kan je niet, en nee, dat is het niet. Zie: Pesticide resistance is not evidence of evolution. Wat je waarneemt in het veld en in het lab is natuurlijke selectie, een proces dat in tegenovergestelde richting van de van microbe-naar-mens-evolutie gaat. Zie: The evolution train’s a-comin’ (Sorry, a-goin’—in the wrong direction).

zoals getoond in de terecht beroemde demonstratie van Harvard/Technion “evolutie op een bord”.

Huh? Bij dat experiment is geen pesticide betrokken! Het laat zien dat een populatie bacteriën resistent wordt tegen antibiotica. Aanpassing? Ja. Evolutie? Nee! Het zijn nog steeds dezelfde soort bacteriën, maar hebben waarschijnlijk hun vermogen verloren, om de productie van antibiotica vernietigende enzymen, te reguleren. Voor een voorbeeld van dit soort dingen zie: Superbugs not so super after all.

Zo ook het prachtige Russische experiment met het fokken van tamme vossen. Kunstmatige selectie is net zo goed als natuurlijke selectie evolutie in actie.

Nee, tamme vossen zijn nog steeds vossen, net zoals nieuwe hondenrassen nog steeds honden zijn. Zie: Dogs breeding dogs? That’s not evolution! Selectie houdt verlies van bestaande genetische informatie in. Je elimineert (verwijdert) de ongewenste eigenschappen en eindigt met slechts een deelverzameling van je oorspronkelijke genetisch bereik. Dit is dus een ander fenomeen dan de evolutie van microbe naar mens, wat het ontstaan van enorme hoeveelheden nieuwe genetische informatie zou vereisen. Het Belyayev-experiment toonde ook aan dat het domesticeren van vossen dezelfde veranderingen teweegbrengt als het domesticeren van wolven bij het produceren van onze honden, wat inhoudt dat ze allemaal tot dezelfde geschapen soort zijn (the same created kind). Dit wordt besproken in The Greatest Hoax on Earth? Refuting Dawkins on Evolution (pagina’s 47-48). Zie ook: Poodle-wolf crosses.

En ten slotte, en het meest overtuigend is, dat we moeten we kijken naar de manier waarop deze verschillende bewijsregels in elkaar grijpen. We kunnen biogeografie toepassen op het fossielenbestand,

Dat kunnen we inderdaad, en wat we in de sedimentaire lagen van de wereld vinden, is een algemene opeenvolging van eerst begraven zeebodemorganismen, vervolgens zeedieren, vervolgens vegetatie en landdieren, die doorspekt zijn met talloze uitzonderingen (de zogenaamde ‘misplaatste’ fossielen)—en dat is precies het patroon dat we verwachten van de chaotische mondiale zondvloed, net zoals het patroon van disjuncte verdelingen bij het re-koloniseren van dieren over de aardbol na de zondvloed (zie het relevante gedeelte in Plants and animals around the world: Why are they found where they are?).

en dat koppelen aan wat we weten over de bewegingen van de continenten.

Ook wel bekend als continentale drift, een theorie die voor het eerst werd aangedragen door creationist Antonio Snider-Pelligrini in 1858. Maar continentale drift vond in het verleden waarschijnlijk veel sneller plaats, overeenkomstig catastrofale platentektoniek. Merk ook op dat, volgens de evolutionaire tijdschaal, sommige van de soorten die disjunct zijn over verschillende continenten pas evolueerden nadat die continenten gescheiden waren, wat betekent dat exact dezelfde soort tweemaal op verschillende plaatsen zou moeten zijn geëvolueerd.

Met behulp van de methoden van de moleculaire biologie kunnen we de mutaties, die ertoe hebben geleid dat verschillende soorten afwijken van hun gemeenschappelijke voorouder, identificeren en in de tijd plaatsen,

Ja, maar niet verder dan dat de gemeenschappelijke voorouder van alle hondensoorten een hond was; en de gemeenschappelijke voorouder voor alle mensengroepen een mens, enz., en onze degeneratieve neergang past in de tijdlijn van de Bijbelse schepping (zie: Our downhill genetic slide fits the biblical creation timeline), niet in de evolutionaire.

en past binnen de timing van het fossielenbestand.

Ja, en als je de onjuiste vooronderstelling van miljoenen jaren verwerpt en uitgaat van de opgenomen tijdlijn van de schepping zesduizend jaar geleden, gevolgd door een genetische flessenhals 4.500 jaar geleden ten tijde van de zondvloed, dan zijn de genetische gegevens plotseling volkomen logisch. Zie: Adam, Eve and Noah vs modern genetics. En er zijn tal van aanwijzingen in afzettingsgesteenten in de wereld dat het grootste deel van deze fossielen plotseling ontstonden in één enkele mega-catastrofe en niet geleidelijk gedurende miljoenen jaren. Zie: Geology Questions and Answers.

Het fossielenbestand, de sterke anatomische gelijkenissen en DNA-bewijs tonen zo gezamenlijk aan dat bijvoorbeeld walvissen nauw verwant zijn aan hoefdieren en daaruit ontstonden in het Eoceen.

Kreun! Zogenaamde overgangsvormen voor walvissen zijn slechts één trede boven Sahelanthropus op de geloofwaardigheidsladder. Zie: Whale evolution fraud. En let op, evolutionisten hebben jarenlang dogmatisch betoogd dat diepe anatomische overeenkomsten in de schedel en tanden bewezen dat walvissen evolueerden uit een groep vleesetende hoefdieren genaamd Mensonides. Maar meer recentelijk hebben moleculaire overeenkomsten evolutionisten doen geloven dat walvissen evolueerden uit evenhoevige dieren nauw verwant aan het nijlpaard, wat weer in tegenspraak is met je eerdere bewering dat moleculaire stambomen overeenkomen met morfologische stambomen. En dit zou betekenen dat de overeenkomsten tussen walvissen en Mensonides niet komt door evolutie uit gemeenschappelijke voorouders, maar in plaats daarvan ‘homoplastisch’ of ‘convergent’ is. Dat wil zeggen dat hetzelfde kenmerk onafhankelijk meer dan eens evolueerde; zie: Whale evolution?

Er zijn veel andere voorbeelden van een dergelijke samenhang.

Samenhang? Een evolutionist plaatst alleen maar wetenschappelijke feiten en observaties op een voor hem gelegen plaats in zijn verhaal over de kosmische geschiedenis. Sommige feiten zijn wat moeilijker te plaatsen dan andere, maar de evolutie is kneedbaar en er kan ruimte worden gemaakt voor zelfs de meest halsstarrige feiten. Dit kan de illusie van ‘samenhang’ geven, maar alleen omdat het alternatieve referentiekader—Bijbelse creatie—buiten de overweging gesloten wordt. In feite past de overgrote meerderheid van feiten veel comfortabeler in het laatste raamwerk van de geschiedenis. Zie: ‘It’s not science’.

Dan, maar alleen dan, kan je even pauzeren om uit te leggen hoe een wetenschappelijke theorie een samenhangend geheel van ideeën is die de dingen in de wereld verklaren, en dat evolutie een van de meest succesvolle voorbeelden is.

Evolutie is succesvol in de zin van het bereiken van dominantie, ja, maar alleen via indoctrinatie, censuur en andere totalitaire middelen. Zie: If you can’t beat them, ban them.

En daag de Mike Pence’s van deze wereld uit om precies te beschrijven wat zij graag onderwezen zouden willen zien, naast de evolutietheorie—en waarom.

Studenten en docenten de academische vrijheid geven om de gebreken en tekortkomingen van de evolutietheorie aan de kaak te stellen en te bespreken zonder academische en sociale vervolging, zou een goed begin zijn.

 

Referenties en noten

  1. Zie: https://theconversation.com/how-to-slam-dunk-creationists-when-it-comes-to-the-theory-of-evolution-81581.
  2. Chalmers, J., Seven million-year-old skull ‘just a female gorilla’, Sydney Morning Herald, smh.com.au/articles/2002/07/13/1026185124750.html, 14 July 2002.
  3. Wolpoff, M.H. and three others, Palaeoanthropology (communication arising): Sahelanthropus or ‘Sahelpithecus’? Nature 419(6907):581, 10 October 2002 | doi:10.1038/419581a.
  4. Rearrange, remove, ruin, ofwel: Herschikken, weghalen, of vernietigen.
  5. Engels: Natural selection explains the survival of the fittest but not the arrival of the fittest.
  6. Denton, M., Evolution: A theory in crisis, Burnett Books, pagina 189, 1985.
  7. Woodburne, M.O. and Zinsmeister, W.J., The first land mammal from Antarctica and its biogeographic implications, Journal of Paleontology 58(4):913–948, July 1984.
  8. Men zou de specifieke geologische setting van elk van die vindplaatsen van buideldierfossielen moeten bestuderen om te bepalen of het gevormd was tijdens de zondvloed of tijdens een latere geologische gebeurtenis.
  9. Ducrocq, S. and five others, First fossil marsupial from South Asia, Journal of Vertebrate Paleontology 12(3):395–399, September 1992.
  10. Africa’s oldest fossil marsupial is unearthed, New Scientist, 26 April 1984, page 18.
  11. Cifelli, R.L. and Davis, B.M., Marsupial origins, Science 302:1899–1900, 2003. Recentelijk zijn er een aantal buideldierfossielen gevonden in Australië, maar het probleem van de verdeling van bestaande exemplaren tegenover de fossiele verdeling blijft onopgelost.