Degenkrab op jacht naar buitenaards leven?

 De degenkrab wordt door evolutionisten aangeprezen als een primitief dier, uit een tijd ver voordat enige levensvorm het land veroverde. Maar op dit moment worden ze door onderzoekers van het MBL (Laboratorium voor zeebiologie) in Woods Hole, USA [1], gebruikt om de zoektocht naar leven op de planeet Mars een stap voorwaarts te brengen. Het MBL is één van de meest toonaangevende zeeonderzoek instituten. Eén van de wetenschappers, immunoloog Dr. Norman Wainwright zei:
“Eén van de redenen waarom de degenkrab zo lang heeft overleefd is zijn geavanceerde immuunsysteem”. [2]

Vreemd en wonderlijk immuunsysteem

Gewervelde organismes (dat zijn dieren met een wervelkolom) hebben “specifieke immuniteit verworven”. Bij mensen betekent dit, dat bepaalde bloedcellen specifieke antilichamen produceren als reactie op niet lichaamseigen materiaal. Het vereist echter enige tijd om antilichamen aan te maken tegen microbeachtige binnendringers. Tegengesteld hieraan reageren de degenkrabben (en andere ongewervelde) veel sneller omdat ze vertrouwen op “slapende” natuurlijke immuniteit. Dit betekent dat hun bloedcellen geen antilichamen produceren, maar dat hun immuunreactie op binnendringende bacteriën een meer algemeen karakter heeft. Vanwege deze eigenschap wordt het bloed van de degenkrab al een lange tijd gebuikt om bacteriële vergiftigingen op te sporen. Daarnaast wordt het nu ook gebruikt om zeker te stellen dat de instrumenten die gebruikt worden in de jacht op leven in de ruimte, niet besmet zijn met microben van de aarde. Meer details hierover in box2 onderaan dit artikel.

Primitief of ontwikkeld?

Deze “breed spectrale” immuunreactie van de degenkrab en andere ongewervelde, worden evolutionair gezien beschouwd als nogal oud.[3] Vanuit evolutionistisch perspectief, met het daaraan verbonden ‘geloof in miljoenen jaren’, is het te begrijpen dat er van de degenkrab wordt beweerd dat deze primitief is. Evolutionisten geloven dat dergelijke fysiologische systemen al lang bestonden voor de evolutie van een gespecialiseerd immuunsysteem.

Toch gebruikt Wainwright (zie 1e alinea) de bijvoeglijke benaming “geavanceerd”. Schijnbaar om uit te leggen hoe deze schepsels in staat waren om miljoenen jaren te overleven. Dit is intrigerend omdat dit het tegenovergestelde is van wat gewoonlijk wordt onderwezen. Ironisch genoeg zei Wainwright een maand eerder precies het tegenovergestelde in een artikel over zeebiologie: [4] ‘De bloedcellen van de degenkrab werken als een primitief immuunsysteem’. [5]

Het lijkt er op, dat het vooruitzicht om bloedcellen van de degenkrab te kunnen gebruiken om te speuren naar buitenaards leven op dit moment de promotie van dit nederige schepsel rechtvaardigt. Maar hoe kan dezelfde fysiologie tegelijkertijd worden beschreven als geavanceerd en primitief? En als het zo primitief is, hoe heeft het dan de zogenaamde miljoenen jaren overleefd?

Het is overduidelijk dat het systeem goed werkt. Waarom zou natuurlijke selectie voorkeur geven aan de ontwikkeling van een nieuw complex immuunsysteem?
Het immuun systeem van gewervelde werkt alleen als alle stappen op hun plaats zijn. Natuurlijke selectie zou de vervanging van het immuunsysteem van ongewervelde met een incompleet systeem voor gewervelde enkel maar tegenwerken.

Dit toont de wetenschappelijk onzinnigheid van evolutionistische termen als “primitief” en “geavanceerd”. Ze vertellen ons niets over de relaties tussen de levende schepselen maar openbaren te meer de vooringenomenheid van de persoon die ze gebruikt. Het is ‘meer bijbels’ en inderdaad meer wetenschappelijk om te zeggen dat alle immuunsystemen ‘zeer goed’ voor hun doel zijn ontworpen!

 

 


Referenties en aantekeningen

[1] Dit is in Massachusetts (VS), en opgericht in 1888. Meerdere Nobelprijs-bekroonden hebben hier hun werk gedaan.
[2] Wainwright N. geciteerd uit Onion, A. Alien Blood Test, ABC News website. <www.abcnews.go.com/sections/scitech/US/horseshoecrab030709.html> 31 juli 2003.
[3] Roitt, I, Brostoff, J. and Male, D., Immunology, 4th ed. Mosby, Londond, pag. 17.3. 1996
[4] Palmer, S., Of mollusks and men, Focus 127:78-82, June 2003
[5] Wainwright, N., geciteerd in ref. 4, pag. 80

 

‘Levende fossielen’

De hedendaagse degenkrab bevolkt de kustwateren op ongeveer 30 meter diepte. Ze worden echter vaak waargenomen als ze naar ondiep water trekken om te paaien en wanneer ze hun eieren leggen op zanderige stranden. Het zijn echte “levende fossielen”, die nagenoeg identiek zijn aan de fossiele vormen waarvan evolutionisten beweren dat ze miljoenen jaren oud zijn. [1]

In een recent artikel in het tijdschrift Creation werd bijvoorbeeld melding gedaan van de ontdekking van een degenkrabfossiel die zo goed bewaard was gebleven, dat zelfs de laatste pootafdrukken duidelijk herkenbaar in het kalksteen stonden afgedrukt [2]

Mesolimulus walchii. – gefotografeerd door Katherine Ching.
Met toestemming van het Geoscience Research Institute.

Deze foto is auteurrsrechtelijk beschermd en mag niet verder gereproduceerd,
gedistributeerd, verzonden, gemodificeerd of aangepast, tentoongesteld, gepubliceerd of
geheel of gedeeltelijk verkocht worden, zonder schriftelijke toestemming vooraf,
van het Geoscience Research Institute.

Het fossiele schepsel toonde zo’n grote overeenkomst met de moderne tegenhanger en is tevens een getuigenis die een conditie aantoont van snelle conservering (bedekking.) Precies zo als men zou verwachten bij een wereldwijde zondvloed, zoals die heeft plaatsgevonden in de tijd van Noach (Genesis 6-9.)
Evenals de honderden andere voorbeelden van levende fossielen, dragen ze een heel duidelijke boodschap uit: ‘geen verandering = geen evolutie’. Het zijn onafhankelijke keiharde getuigenissen van het verslag in Genesis. Gods ooggetuigenverslag van een relatief jonge schepping duizenden jaren oud, geen miljoenen!

 


[1] Bijvoorbeeld een webpagina van de universiteit van Californie, Berkeley, beweert, ‘Xiphosura [wetenschappelijke naam voor degenkrabsoorten] bestaan al sinds het Silurian met slechts weinig morfologische veranderingen. <www.ecmp.berkely.edu/arthropoda/chelicrata/xiphosura.html> 24 september 2003.

[2] Walker, T. Death march, Creation 25 (2): 54-44, 2003.

 

Verbazingwekkend ‘kenmerk van ontwerp’

Terug naar tekst

 

Bloedstollingmechanisme van ‘primitieve’ schepselen wordt gebruikt in onderzoek voor ruimtevaart!De degenkrab kent veel kenmerken van ontwerp die niet alleen de krab zelf helpen, maar ook nuttig zijn voor de mensheid. Onderzoekers bij het MBL gebruiken de degenkrab (Limulus polyphemus), om een test te ontwikkelen die bacteriën aantoont.
De celwanden van bacteriën bevatten bepaalde LPS (lipopolysacharides, een bepaalde suiker-vet verbinding.) Deze moleculen triggeren een serie enzymreacties in het degenkrabbloed die de bacteriële proteïnes aanvallen wat resulterend in de productie van een proteïne, fibrine genaamd. Dit proteïne laat het bloed van de krab stollen en in de natuur zorgt dit voor een effectieve afsluiting van een wond.

Vijftig jaar geleden, hebben biologen van het MBL deze stollende eigenschap uitgebuit om een test te ontwikkelen die microbiologische besmettingen aantoont op instrumenten gebruikt door farmaceutische bedrijven. Deze test wordt de Limulus Amebocyte Lysate test (LAL) genoemd.

Omdat de resultaten binnen het uur zichtbaar zijn wordt deze test ook gebruikt in ziekenhuizen om snel uit te zoeken of een patiënt een bacteriële-infectie of een schimmelinfectie heeft.
Het is nu doorontwikkeld om de steriliteit te controleren van de hardware die in toekomstige ruimtemissies wordt gebruikt om te speuren naar buitenaards leven in ons zonnestelsel. Het nieuwe instrument met de afmetingen van een calculator bevat de actieve bestanddelen van het bloed van de degenkrab en verschaft binnen 15 minuten een resultaat. – Zie ook ref. 2 van het hoofdartikel.