Chinese gevederde dinosauriërs, waar zijn de sceptici?

Chinese gevederde dinosauriërs, waar zijn de sceptici?
door Mark Robertson.
13 juli 2004
vertaling HT, Werkgroep In Genesis

Na het debat te hebben gehoord tussen paleontoloog Paul Willis en Carl Wieland in augustus 2003, bezocht ik met grote nieuwsgierigheid de rondreizende expositie van dinosauriër fossielen uit China. (Een soortgelijke expositie toert nu rond in Nederland [red.1]). In het debat wordt onder andere aangehaald dat Dr. Willis zei: ‘God schiep Liaoning (het gebied waar de zogenaamde gevederde dinosauriër fossielen zijn gevonden) omdat hij creationisten haatte.’ Natuurlijk zijn dit soort uitspraken bedoeld om de spotten. Paul Willis gelooft niet dat God ook maar iets heeft geschapen. Maar hij was er wel op gebrand om het voornamelijk christelijke publiek te vertellen dat ze in God kunnen geloven en in miljoenen jaren. We zouden echter kunnen verwachten dat het geloof in de God van de Bijbel op een andere bijeenkomst kan rekenen op even zoveel bespotting.

Als gevolg hiervan ging ik naar de expositie in het Queensland Museum met de volgende vraag in mijn hoofd: Waarin gelooft Paul.

De expositie

Afbeelding 1

Afbeelding 1. Het kleurrijke model van Caudipteryx zoui valt bijna in het niet bij de staartbeenderen van zijn veronderstelde voorganger..

Na te zijn overweldigd door de afmetingen van de grote sauropod en theropod dinosauriërs, werd mijn aandacht getrokken door de ongelooflijk kleurrijke modellen van de “gevederde dinosauriërs”. Ze stonden aan de voet van hun veronderstelde voorouders, een grote theropoda met de naam Yangchuanosaurus huopingensis, die volgens zeggen 160 Ma (miljoen jaar) oud zou zijn. [2]

De vindingrijkheid van de kunstenaars die de modellen hebben gemaakt was overduidelijk. De gezichten en kleuren die ze hebben geproduceerd laten een duidelijke Chinese invloed zien. Het is vergelijkbaar met de gestileerde draken die vaak in Chinese kunst worden gezien. Wat me echter het meest trof was de sterke gelijkenis van verschillende modellen met moderne loopvogels, zoals de renkoekoek (Geococcyx californianus) en kasuaris. Ze zijn echter kleurrijker uitgevoerd (zie afbeelding 1). Gezien het gezaghebbende karakter van de presentatie en het visueel sprekende ‘bewijsmateriaal’, was het duidelijk dat de expositie de meeste mensen zou overtuigen dat dinosauriërs honderden miljoenen jaren geleden veranderden in vogels.

De fossielen

De echte ‘beenderen’ van de expositie, de fossielen, waren opgesteld tegenover de modellen. Ze bevonden zich onder een serie van interpretatieve tekeningen die zo lijkt het via een lijn met pijlen de opeenvolging van de evolutie van dinosauriër tot vogel laten zien. (afbeeldingen 2 en 3). Jammer genoeg werden niet alle exemplaren in de expositie getoond in het Queensland Museum. Maar men zou toch verwachten dat enkele van de best beschikbare voorbeelden van de fossielen gepresenteerd zouden worden.

Afbeelding 2

Afbeelding 2 en 3. De interpretatieve volgorde van de afbeeldingen boven de fossielen. Let in het bijzonder op de lijn met pijlen die een evolutionaire relatie impliceert.

Afbeelding 3

De fossiele plaquettes lieten de volgende progressie zien:

  • Sinosauropteryx prima (datum niet weergegeven op het display maar door anderen geplaatst in een periode van 125 tot 135 Ma),
  • Caudipteryx zoui (125 Ma),
  • Protarchaeopteryx robusta (125 Ma),
  • Velociraptor mongoliensus (80 Ma),
  • Sinornithosaurus milleni (125 Ma) en
  • Archaeopteryx lithographica (150 Ma).

De enige vogel in deze serie is de Archaeopteryx uit Duitsland. De andere ‘gevederde’ dinosauriërs komen allen uit China. Drie andere Chinese vogel fossielen Sinornis santensis, Changchengornis hengdaoziensis en Confuciusornis sanctus (allen ‘125 Ma’), werden getoond na Archaeopteryx. Hun beschrijving geeft aan dat de ‘lange benige staart zoals die van de [veronderstelde] voorouders ontbreekt’ en dat ze een ‘groter kielvormig borstbeen’ hebben.

De veren?

De eerste overduidelijke strijdigheid kwam in mijn gedachten terwijl ik zocht naar aanwijzingen voor veren. Sinosauropterxy prima had iets wat lijkt op een donkere en wazige lijnvorm rond de beenderen. Blijkbaar geïnterpreteerd als resten van haarachtige delen. Ik moet toegeven dat het meer lijkt op het type schaduw in een schets dat een tekenaar vaak toepast als een soort kader rond een tekening ter benadrukking daar van. De gids beschrijft deze ‘proto-veren’ als veerachtige structuren. [3] De gids verklaart dat ze zichtbaar zijn als indrukken in het fijne materiaal of als halo van donkere vezelachtige delen, meestal haaks op de beenderen, en deze niet altijd rakend. Dit bewijsmateriaal overduidelijk zwak te noemen. Hadden sommige dinosauriërs een bontachtige bedekking, of is deze dons slechts een overblijfsel van de conservering of het bergingsproces?

Caudipteryx (door Dr. Willis liefkozend ‘Caudi’ genoemd) toont enkele lange vezelachtige tekenen in het gebied van de staart. Enigszins vergelijkbaar met fossielen van dunne rietachtige planten. Om te beweren dat het hier om veren gaat is duidelijk een uiting van geloof, en geen wetenschappelijke observatie.

De informatie die vermeldt stond onder Protarchaeo pteryx robusta gaf aan dat losgeraakte veren zichtbaar zijn in het fossiel. Maar hoe geconcentreerd ik ook keek, ik heb het niet kunnen ontdekken.

Afbeelding 4

Afbeelding 4 en 5. Het fossiel (rechts – klik op de afbeelding voor een vergroting) en sleutel ter interpretatie (onder) voor Protarchaeopteryx robusta. Let op de aanduiding voor veren in de linkerboven hoek.

 

 

Afbeelding 5

In het aangeduide gebied was niets zichtbaar dat in overeenstemming is met de claim. (zie afbeelding 4 en 5) Het enige bewijsmateriaal dat werd aangevoerd voor de ‘gevederde’ dinosauriër Velociraptor mongoliensus was een schedel.

Het twijfelachtige evolutionistische verhaal erbij is verbazingwekkend:

Velociraptor is nog niet gevonden in de Lianoning sedimenten en zijn veren zijn niet bewaard gebleven in de Mongoolse en Chinese lagen waar hij wel wordt gevonden. Echter, omdat al zijn naaste verwanten veren hadden, is het aannemelijk dat ook Velociraptor die had’.

Tenslotte, liet de reproductie van Sinornithosaurus milleni me in twijfel achter met de vraag: hoe iemand tot de conclusie kan komen dat de streperige krassen rond de beenderen veren waren?

Stambomen

De expositie toonde een (evolutionaire) stamboom bij de modellen en bij de grotere dinosauriër fossielen. Deze stamboom laat de 5 meter grote Yangchuanosaurus huopingensis zien als naaste verwante van de veronderstelde voorouder van zowel vogels als theropoda. Alle zogenaamde gevederde dinosauriërs bevonden zich verder op de tak (later), verder weg van de veronderstelde splitsing. Volgens dat scenario moeten veren zich dus twee maal hebben ontwikkeld. Een keer voor de vogels en een keer voor de gevederde dinosauriërs, niet slechts een keer zoals wordt gesuggereerd in de opeenvolging van Sinosauropterxy tot Archaeopteryx. Deze opeenvolging gaat ook volledig voorbij aan de datering van de fossielen. Archaeopteryx 25 is niet enkel 25 miljoen jaar ouder dan de oudste van de veronderstelde voorouders, maar er is ook bewijsmateriaal van pootafdrukken van vogels die ouder zijn dan 225 Ma. En dit alles volgens hun eigen op de evolutietheorie gebaseerde datering.

In het debat 1 doet Dr. Willis de duidelijke discrepanties in de datering af als een kwestie van verwantschap en geen directe afstamming. Dr. Willis gebruikt het argument dat zowel de mens als de moderne apen zijn geëvolueerd uit aapachtige schepsels en dat er ook vandaag nog apen zijn. Er zijn echter geen levende voorbeelden van deze aapachtige voorouders en evolutionisten kunnen het er maar niet over eens worden of het nu meer leek op een orang-oetan of een chimpansee. Bovendien, de uitleg van de verwantschap en het gebrek aan fossielen wordt niet door alle evolutionisten geaccepteerd:

‘Cladogrammen die vogels afbeelden op een zijtak van de theropoda stam precies op het juiste moment om Archaeopteryx op een aparte lijn te laten zien, zijn misleidend. Archaeopteryx is een bijzonder gespecialiseerd en daarom afgeleid, schepsel die blijkbaar een volledig ontwikkeld verenkleed voor vliegen heeft. Elke expliciete of zo bedoelde suggestie dat het ‘van het een op andere moment’ is ontstaan, is gewoonweg belachelijk. Archaeopteryx had een aviaire geschiedenis en ik kan me niet voorstellen dat die korter kan zijn dan 20 miljoen jaren of zelfs meer… Het echte probleem is niet dat fossielen van dromaeosauridae zo laat voorkomen. Het is de tijdelijke gelijkvormigheid van het stam-groep- [voet van de stamboom] organisme, Compsognathus,[gevonden in dezelfde geologische formaties als Archaeopteryx en gelijksoortige aan Sinosaureopteryx prima] met een hoogontwikkeld kroon-lid [top van de stamboom] van dezelfde evolutionaire lijn, Archaeopteryx. Dit probleem vraagt om meer dan enkel wat begrip voor onnauwkeurigheden bij de opgravingen.’ [4]

Ten aanzien van de beweringen dat vogels uit dinosauriërs evolueerden gaat deze anti-creationist verder met:

‘Het lijkt erop dat dit soort overijverige interpretaties wordt ontwikkeld door leken [het zijn geen leken maar professionele paleontologen]; we mogen oprecht hopen dat professionele onderzoekers die van nu onze universiteiten afstuderen, niet dit soort fundamentele fouten zullen maken. …het bewijsmateriaal is complex en lijkt in het licht van onze huidige kennis, tegenstrijdig. Waar het om gaat is niet dat de “populaire” hypothesis fout is, maar dat het antwoord nog gevonden moet worden. Beweringen dat vogels zijn ontstaan uit Maniraptora [een bepaalde dinosauriër classificatie [5]] is gewoonweg slechte wetenschap: We weten het gewoonweg niet.’4

Wie zijn de werkelijke sceptici? Niet de Australian Skeptics die de museumgids sponsorden in het Australian Museum. 3 Hun anti-creationistische agenda vertroebelt hun objectiviteit.

Wat nu?

De gids van de expositie vermeldt ook nog de fraude van Archaeoraptor, die National Geographic zo onvoorstelbaar om de tuin had geleid in 1999’. 3 Een bestudering van de verslagen van een recente ontdekking van Microraptor, [6] een veronderstelde dinosauriër, brengt aan het licht dat alle fossielen van Microraptor met veren net als Archaeoraptor, allemaal gekochte exemplaren betreft, in plaats van gevonden op locatie door paleontologen.

Ik kan er niets aan doen dat ik zo mijn twijfels heb bij de validiteit van Microraptor. Ik ben benieuwd bij wie er uiteindelijk het schaamrood op de kaken zal staan. Ik zou in ieder geval niet mijn vertrouwen durven te stellen op dergelijk bewijsmateriaal.

Voor meer over de Chinese dinosauriërs klik hier.



Referenties en aantekeningen

[1] Beschikbaar op DVD: The Great Genesis Debate: Wieland vs. Willis, Creation Ministries International, 2003.
[2] Ma—miljoen jaar. De leeftijden die worden getoont, zijn die, die worden genoemd in de expositie. Deze data zijn niet acceptabel op basis van de Bijbel.
[3] Lavarack, J.W. (ed.), Chinese Dinosaurs: Dragon Bones & Dragon Birds; in: Riversleigh Notes, Issue No. 53, 2nd Ed., The Riversleigh Society and The Australian Museum, 2003.
[4] Dinosaur Myths and Misinformation, <www.peripatus.gen.nz/Paleontology/DinMyt.html>, 7 juni 2004. Voor meer twijfels rondom de gevederde dinosauriërs zie: Richard Hinchliffe, The forward march of the bird-dinosaurs halted? Science278(5338):596–597, 1997; Sarfati, J., Skeptics/Australian Museum ‘Feathered Dinosaur’ display: Knockdown argument against creation?
[5] Maniraptora (‘Grijpende handen’) Vogels en hun naaste verwanten, <www.ucmp.berkeley.edu/diapsids/saurischia/maniraptora.html>, 7 June 2004.
[6] Microraptor is in january 2003 bekendgemaakt, nadat de rondreizende Chinese expositie was samengesteld. Er was geen fossiel materiaal beschikbaar voor onderzoek, maar het komt wel ter sprake in de gids.
[red.1] Zie o.a. berichtgeving in de media bv <http://www.nu.nl/news/816060/89/Vliegende_dino%27s_uit_China_te_zien_in_Rotterdam.html>, en het Natuurhistorisch Museum Rotterdam <http://www.nmr.nl/>, eerder was de tentoonstelling al te zien in Het Natuurhistorisch Museum Maastricht (<http://www.nhmmaastricht.nl/nederlands/exposities/draakjes/index.html>).