Australische krokodillen, een probleem voor de evolutietheorie?

Australisches Susswasserkrokodil. Australian Freshwater Crocodile. Crocodylus johnsoni. Nordaustralien. Bred in captivity, born May 2013; to be given to other zoos.
Australische krokodillen, een probleem voor de evolutietheorie?
door CMI,
16 juni 2006.
vertaling HT, Werkgroep In Genesis

 

foto van krokodillen.

Australische paleontologen kondigden een nieuwe vondst van fossielen aan, die alle voorgaande ideeën over de evolutie van krokodillen omverwerpt en Australië een ereplaats bezorgt.

Tijdens de bekendmaking zei, Dr. Steve Salisburry van de Universiteit van Queensland: “We hebben altijd aangenomen dat de moderne krokodillen zijn ontstaan in Noord-Amerika en Europa. Maar deze ontdekking in Australië van het meest primitieve lid van die groep, geeft aan dat hun oorsprong moet worden gezocht in Gondwana of misschien zelfs in Australië.”

Geoloog Dr. Tasman Walker van CMI zei: “Deze bekendmaking laat zien hoe de ideeën over evolutie voortdurend veranderen. De fossiele informatie is zo incompleet. Eén enkele vondst, ergens in een afgelegen gebied of op een ander continent, kan de mooie evolutionistische verhalen die eerder zo vol vertrouwen als feit zijn gepresenteerd weer omverwerpen.”

“ De genoemde leeftijden zijn nogal zwak’ zegt Dr. Walker. ‘Het is enkel een weergave van hun persoonlijk geloof over wat er in het verleden moet hebben plaatsgevonden.”

De voormalige burgemeester van Isisford, een plaatsje diep in West-Queensland vond halverwege de jaren negentig het eerste skelet, zonder kop. Het werd Isisfordia duncai genoemd, naar de vinder en vindplaats.

In daarop volgende expedities naar de afgelegen locatie, 700 km van de kust, werden de resterende beenderen en de schedel gevonden in de opgedroogde bedding van een beek.

Het internationale team van paleontologen beweert dat het fossiel, ’s werelds primitiefste moderne krokodil betreft.

Volgens is Dr. Walker is de term ‘primitief’ een subjectieve mening die veronderstelt dat evolutie een feit is. ‘Vanuit een creationistisch perspectief, zijn alle fossielen nagenoeg van dezelfde ouderdom, (grotendeels) ontstaan tijdens de wereldwijde zondvloed zo’n 4500 jaar geleden. We weten nu beter wanneer tijdens deze grote catastrofe deze dieren werden bedolven.’

De kop van een hedendaagse alligator.

Het team van Dr. Salisburry heeft nu de complete schedel geborgen uit het gesteente ter grootte van een rugbybal. Ze schatten dat de schedel tussen de 95 en 98 miljoen jaar oud is.

‘De genoemde leeftijden zijn nogal zwak’ zegt Dr. Walker. ‘Het is enkel een weergave van hun persoonlijk geloof over wat er in het verleden moet hebben plaatsgevonden. Hun hele denkpatroon negeert de historische gegevens van de wereldwijde catastrofe, de zondvloed. Als we het bewijsmateriaal echt serieus nemen komen we tot een andere interpretatie van deze fossielen.’

De onderzoekers zeggen dat de Isisfordia met z’n 95 tot 98 miljoen jaar ongeveer 20 miljoen jaar bestond voor de moderne krokodillen.

‘Dit is weer zo’n voorbeeld van het voortdurend uitbreiden van het zogenaamde fossiele bereik, als er weer nieuwe fossielen worden ontdekt’ aldus Dr. Walker. ‘De evolutionistische voortgang wordt daarmee enkel maar vager en onduidelijker. Deze trend betekent dat de gegevens beter passen binnen het creationistische denkkader.’

foto van een alligator in een moeras.

Isisfordia was kleiner dan een Amerikaanse alligator en had een plattere en langere snuit. Het was slechts een meter lang en woog ongeveer 3 of 4 kilogram.

Dr. walker zegt: ‘Het is een leuk gebaar om het fossiel een nieuwe naam te geven. Maar hoe kan iemand er zo zeker van zijn dat deze krokodil uit Queensland inderdaad een andere soort is dan diegene die in Noord Amerika of Europa worden gevonden? We kunnen ze niet onderwerpen aan een experimenteel fokprogramma.’

Volgens Walker is de variatie in de vorm van het skelet waarschijnlijk niets anders dan een variatie die past binnen de oersoort. Vergelijkbaar met de variatie die we vandaag de dag bijvoorbeeld ook zien bij honden en beren en bijvoorbeeld katachtigen zoals leeuwen en tijgers die onderling kunnen kruizen. Ze stammen allen af van één groep.

‘Zelfs binnen hun eigen referentie kader, tonen de vondsten van krokodillen aan dat evolutie 100 miljoen van deze veronderstelde jaren stil moet hebben gestaan’, zegt Walker. ‘Evolutionisten noemen dit probleem ‘stasis’, ‘maar stasis is geen probleem voor de bijbelse schepping, eerder een ondersteuning.’

Dr. Walker zegt: ‘Het water van de zondvloed was nog stijgend toen deze dieren omkwamen. We vinden sporen in de verschillende aardlagen in West Queensland. Bij Lark Quarry nabij Winton, lijkt het erop dat ze allemaal in dezelfde richting lopen, alsof ze allen vluchtten voor dezelfde ramp.’

De fossielen van deze Queensland sedimenten bevatten onder meer op het land levende amfibieën, zeedieren en planten. ‘Ze wijzen op een catastrofe die het land, de kust en de oceaan trof. Deze nieuwe vondst van een krokodil fossiel zou de diegenen die geloven in miljoenen jaren er eigenlijk toe moeten brengen om hun ideeën over het verleden en hoe die ideeën het begrip beïnvloeden over wie we zijn, te heroverwegen.’

 


Een alligator.

 

Originele Engelse tekst op: http://www.creationontheweb.com/content/view/4357