Man en vrouw schiep Hij hen…

Overgenomen van: https://www.flickr.com/photos/cristinadellarosa/5300425177/in/photolist-95o4JZ-9yUbXg-84cQuk-qu7RMt-ocYAGu-fAJ7RY-qFJrWj-s6ifBc-c57o9b-5C7NK4-rAsVPR-9U6fFA-qWG56W-atGnoZ-axtSk7-6eajjJ-9FNV5C-a7V5hh-hyEK7S-q5sNDi-dkXmbr-9VL5Tf-9xUSrs-4bCB2y-bBnJik-bosNzb-8VU9nw-7rCzf8-muLh6g-k4sdHC-povLGt-nwwJ7d-9ww631-nXhv3t-e4HSEB-dJeaXb-koa5ff-dqhc59-gok77x-fzC7kB-5pj5H7-aAHrqn-dHdedv-bosNBm-5PMmWc-93uf-4HJnF8-8ZGBDn-926q-6SubVi

Inleiding
Enkele dagen voordat dit artikel geschreven is (oktober 2013), werd Nathan Verhelst, 44 jaar oud, na een reeks geslachtsveranderende operaties legaal geëuthanaseerd (d.w.z. gedood) in België wegens ‘ondraaglijk psychologisch leed’, omdat het resultaat niet voldeed aan zijn verwachtingen. Wat zorgt er allereerst voor dat een persoon diens geslacht (gender) waarmee hij of zij geboren is afwijst en dan toevlucht zoekt bij een operatie om te proberen het tegenovergestelde geslacht te worden?

 

Man en vrouw schiep Hij hen

Genesis 5 vers 2: “Man en vrouw schiep Hij hen, en Hij zegende hen.”

Evolutionisten hebben geen verklaring voor de oorsprong van de geslachten of gender in de natuur. Terwijl zij de voordelen van seksuele voortplanting erkennen, hebben ze geen valide beschrijving van hoe de geslachten tot stand kwamen.1 Creationisten geloven dat het geslacht het product is van een intelligente Schepper.2

De mannelijke en vrouwelijke geslachten zijn meestal gemakkelijk te onderscheiden in de natuur, bijvoorbeeld de (mannetjes) pauw ten opzichte van de meer bescheiden pauw-hen. Ook mannelijke en vrouwelijke mensen kunnen onderscheiden worden door externe eigenschappen. Er zijn echter enkele mensen die zich niet identificeren met het geslacht dat hen werd toegekend aan de hand van de externe kenmerken die bij de geboorte zichtbaar zijn. Zij voelen zich nauw verbonden aan en identificeren zich als het tegenovergestelde geslacht. Dit zijn mensen die bekend staan ​​als transgender en worden vaak verkeerd begrepen en soms onjuist behandeld.

In juli 2013 kondigde de Australische minister van volksgezondheid, Tanya Plibersek, aan dat genderdiscriminatie zou worden verwijderd uit (de nationale verzekeringsregeling) Medicare, wat inhoudt dat transgender- en interseksmensen hun geslacht niet zouden hoeven te vermelden of uit te leggen om medische zorg te ontvangen. Het ministerie van volksgezondheid en het Department of Human Services zijn ook in beginnend overleg over het opnemen van een derde sekse op Medicare-dossiers.

Gina Wilson, voorzitter van Organisation Intersex International Australia, heeft de stappen om genderdiscriminatie uit Medicare te verwijderen verwelkomd en verklaarde tegelijk dat zij problemen had bij het verkrijgen van een juiste medische behandeling, omdat haar Medicare-dossier zei dat ze vrouw was, maar ook een aantal mannelijke eigenschappen had. ”De artsen die denken dat ik een vrouw ben, hebben de neiging om mij als zodanig te behandelen en mijn mannelijke kant te negeren. En artsen die denken dat ik een man ben, hebben de neiging om me als zodanig te behandelen en mijn vrouwelijke kant te negeren,” zei ze. ”Wat de geneeskunde moet behandelen is de persoon en de delen van een persoon. Geneeskunde zou niet geïnteresseerd moeten zijn in het geslacht van een persoon.”3

Wikipedia.org

Het aantal mensen waarop de wijziging van Medicare-diensten van invloed is, is onbekend, omdat het aantal transgenders in Australië onbekend is. Een recente studie in de VS heeft bepaald dat ongeveer 3,5% van de volwassenen zich als lesbisch, homoseksueel of biseksueel identificeert en dat ongeveer 0,3% van de volwassenen transgender is.4

De Australische telling maakt alleen gebruik van de verzamelde gegevens over het mannelijk en vrouwelijk geslacht. Inderdaad, een belangrijke aanbeveling in mei 2013 van ACON, vroeger bekend als de AIDS Council of NSW, was dat de 2016-telling van de volkshuisvesting gegevens moet verzamelen over seksuele geaardheid, geslachtsidentiteit en interseks status.5

De berekende prevalentie van transseksualisme in Nederland is 1:11.900 mannen en 1:30.400 vrouwen.

De berekende prevalentie (hoeveel het voorkomt) van transseksualisme in Nederland is 1:11.900 mannen en 1:30.400 vrouwen.6 De prevalentie is vergelijkbaar met België,7 iets lager in Zweden, maar hoger in Singapore. De prevalentie door zelfrapportage in Nieuw-Zeeland is ongeveer 1: 6000.8

Hoe is het om transgender te zijn? En moeten we een ‘derde’ geslacht erkennen? Een persoon wordt geboren als man of vrouw op basis van de aan- of afwezigheid van het Y-chromosoom. Vrouwen erven een X-chromosoom van hun vader en een ander van hun moeder, waar mannen altijd een Y-chromosoom van hun vader erven. Inderdaad, hetzelfde Y-chromosoom is aan alle mannen van Adam via Noach doorgegeven, evenals een X- chromosoom van hun moeder. Daarom zijn vrouwen XX, waarbij één X tijdens de vroege ontwikkeling geïnactiveerd wordt, terwijl mannen XY zijn.

Afwijkingen tijdens de celdeling, tijdens meiose,9 kunnen ertoe leiden dat dit proces eindigt met problemen die de fysieke uitkomsten beïnvloeden. Bijvoorbeeld, het krijgen van meer dan twee X-chromosomen leidt tot aandoeningen die de gezondheid ernstig aantasten.10,11 Op dezelfde wijze kunnen problemen tijdens de ontwikkeling leiden tot Y-chromosoomafwijkingen.12

Maar ieder van ons heeft een X- of Y-chromosoom van Papa gekregen en ieder van ons is biologisch gezien mannelijk of vrouwelijk.

Maar ieder van ons heeft een X- of Y-chromosoom van Papa gekregen en ieder van ons is biologisch gezien mannelijk of vrouwelijk. Er zijn een aantal aangeboren aandoeningen die bij de geboorte tot dubbelzinnige geslachtsdelen leiden en dit kan een groot aantal problemen voor het individu veroorzaken, maar opnieuw is dit een gevolg van de zondeval: ‘Want we weten dat de hele schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe (Romeinen 8 vers 22)“.

Geslachtsveranderingschirurgie verandert niet het geslacht, aangezien het geslacht wordt bepaald door X- en Y-chromosomen die in elke cel van het lichaam aanwezig zijn. Geslachtsveranderingschirurgie van man naar vrouw is slechts cosmetisch.

Geslachtsidentiteit wordt beschreven als het gevoel mannelijk of vrouwelijk te zijn. Geslachtsdysforie of geslachtsidentiteitsstoornis, GID (Gender Identity Disorder), is een significant gevoel van het niet overeenkomen met het eigen geslacht, tot op het niveau van ontreddering. Dit gaat gepaard met het sterke verlangen om van het andere geslacht te zijn, zonder dat er een gelijktijdige lichamelijke interseks conditie aanwezig is, zoals aangeboren adrenale hyperplasie of een gedeeltelijk androgeen ongevoeligheidsyndroom, volgens de DSM IV.13

Dit verklaart wat David, een van mijn patiënten, ervaren heeft.

Tijdens de puberteit voelde David een onverklaarbaar intens verlangen om vrouw te zijn. Er bestond al een aantal jaren een innerlijke strijd, maar David was zo gedreven in zijn streven om vrouw te zijn en hij was er zo zeker van dat het leven voor hem nooit goed zou zijn als hij een man bleef, dat hij de ultieme stappen ondernam om zijn doel om ‘vrouw’ te worden te bereiken. Rond de leeftijd van dertig jaar, na het nemen van vrouwelijke hormonen en de vereiste twee jaar als vrouw geleefd te hebben, heeft hij een geslachtsveranderingsoperatie ondergaan.

Deze grote operatie betrof de permanente verwijdering van zijn mannelijke seksuele organen en de constructie van een aantal vrouwelijke. Van toen af ​​leefde hij als vrouw, vond acceptatie in de homoseksuele gemeenschap en leefde als vrouw in een intieme relatie met een andere man. Hij voelde nog steeds dat er aan de binnenkant iets ontbrak.

stock.xchng

Ik ontmoette David, destijds Daniielle, voor het eerst op een late namiddag in de kliniek waar ik werk. Hij legde uit dat hij als een gezonde man was geboren en op dertigjarige leeftijd een ‘geslachtsveranderingsoperatie’ had ondergaan en al enkele jaren als vrouw geleefd had.

Deze levensstijl duurde jarenlang, totdat Daniielle door Jezus Christus in een relatie met God kwam. Een ontmoeting met God laat zelden een persoon onveranderd en Danielle was geen uitzondering. Overtuigd van zijn zonde bekeerde hij zich en hij werd gevoelig voor en gehoorzaam aan Gods wil. David vertelt dat Handelingen 2 vers 38 zijn ‘verlossingstekst’ is:

“En Petrus zei tot hen: Bekeert u, en laat ieder van u gedoopt worden in de naam van Jezus Christus tot vergeving van uw zonden, en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.”

Toen wilde hij terugkeren naar het geslacht waarvan hij voelde dat dit Gods wil zou zijn, zijn geboortegeslacht. Hij wilde opnieuw een man zijn. Hij was naar mij toegekomen om in dit verband mijn hulp in te roepen bij het proces om terug te keren naar het leven als een man, want hij voelde diep vanbinnen dat Gods Geest hem overreedde om dit te doen.

Zo begon onze gezamenlijke reis, op zoek naar de beste manier om zijn verloren mannelijkheid te herwinnen. Hoe zouden we dit bereiken? Natuurlijk zou het wat onderzoek vergen om het omkeringsproces van de geslachtsverandering te vergemakkelijken.

Op dit moment heeft Daniielle, nu David, hetgeen wat verloren gegaan is, aanvaard. Hij zocht en heeft zijn verlossing in de Heer Jezus Christus verkregen. Hij steunt op de Heer en is bereid om God als een alleenstaande man te dienen. Op het moment van schrijven wordt hij geopereerd om zijn borstimplantaten te laten verwijderen. Ook zal hij permanent een testosteronsupplement krijgen om ervoor te zorgen dat de mannelijke kenmerken, die hij eerder met al zijn kracht tijdenlang heeft onderdrukt, terugkeren en blijven. Hij is een straatpredikant in Adelaide en een gewaardeerd lid van zijn kerkgenootschap.14

Davids verhaal is uniek, maar hij staat daar in sommige opzichten niet alleen in. Er zijn anderen die sterk toegewijd waren aan een transgender status en levensstijl en de daad bij het woord voegden door geslachtsveranderingschirurgie te ondergaan, maar later van gedachten veranderd zijn.15,16 Is het mogelijk om zo overtuigd te zijn van een keuze in levensstijl dat iemand bereid is om het verlies van de externe genitaliën te aanvaarden door, na een paar maanden van counseling en psychiatrische evaluatie, een levens-veranderende operatie te ondergaan, alleen maar om later tot de conclusie te komen dat men de verkeerde beslissing heeft genomen?

Is het mogelijk om zo overtuigd te zijn van een keuze in levensstijl (…) alleen maar om later tot de conclusie te komen dat men de verkeerde beslissing heeft genomen?

Walt Heyer was eens een getrouwd man met twee kinderen. Hij bouwde een succesvolle carrière op, eerst als ontwerptechnicus voor de Apollo Space Mission Systems en later als een belangrijk lid van het team van Honda in de VS. Een geslachtsverandering maakte aan dit alles een einde. Ondanks de operatie heeft Walt zijn leven nauwgezet hersteld en is hij nu auteur en spreker met een missie om anderen te inspireren en te helpen. Hieronder volgt een korte versie van z’n verhaal uit zijn boek Trading my Sorrows:

“Meer dan dertig jaar geleden onderging ik een geslachtsveranderingsoperatie onder de handen van een ervaren geslachtsveranderende chirurg, dr. Stanley Biber.

Zolang als ik mij kon herinneren, voelde ik me alsof ik in het verkeerde lichaam was geboren. De diagnose was geslachtsdysforie of genderidentiteitsstoornis. De transgender supportgemeenschap leverde een antwoord hierop neem hormonen en onderga een geslachtsveranderingsoperatie. Met andere woorden, verander in een vrouw. Maar kan je daadwerkelijk veranderen?

Dr. Biber beweerde dat hij mij van een man in een vrouw had veranderd. Jaren later kwam de waarheid naar bovenDr. Bibers eigen woorden in een onder ede afgelegde verklaring voor een hof in Californië verklaarden dat er geen geslachtsverandering had plaatsgevonden. Ik was inderdaad nog steeds een man.

Mijn perfect gezonde lichaamsdelen waren geamputeerd. Het er jarenlang uitzien en leven als een vrouw bracht niet de beloofde behandeling of opluchting met zich mee. Ik had nog steeds last van psychologische problemen die goed gediagnosticeerd en behandeld moesten worden. 

Ik keerde mij tot Jezus Christus, Die mij omringde met Zijn liefdevolle mensen. Door hun onvoorwaardelijke liefde kreeg ik eindelijk behandeling voor een dissociatieve stoornis en nu ben ik hersteld als vader, echtgenoot en man.

Nu vieren we mijn herstelde leven en ben ik hier om het geweldige verhaal met u te delen door mijn boek, Trading My Sorrows17 ————Walt Heyer

Een zoektocht op internet onthult tal van verhalen als die van Walt en David.

Hormoon- en genetische studies hebben geen oorzaak voor genderdysforie aan het licht gebracht; de auteurs van een Italiaanse studie van 2013 zeggen in hun conclusie: “Deze geslachtsstoornis lijkt niet geassocieerd te zijn met moleculaire mutaties van enkele van de hoofdgenen die betrokken zijn bij seksuele differentiatie”.18

Daarnaast ontdekte een kleine studie uit Japan in 2009 dat er geen verschil werd vastgesteld tussen vergelijkings- en genderdysforische personen, met vermelding van de auteurs dat “geen significant verschil in allelische of genotypische verdeling van elk onderzocht gen werd gevonden tussen MTF (male-to-female: man-naar-vrouw) en mannelijke vergelijkingspersonen of tussen FTM (female-to-male: vrouw-naar-man) en vrouwelijke vergelijkingspersonen. De huidige bevindingen geven geen aanwijzingen dat genetische varianten van geslachtshormoon gerelateerde genen individuele ontvankelijkheid weergeven voor MTF of FTM-transseksualisme”.19

Een neuro-endocrine oorzaak is recentelijk vermeld als een potentiële associatieve factor bij geslachtsdysforie. Deze stof heet brain-derived neurotrophic factor, BDNF,20 en het is beschreven dat het in lagere niveaus aanwezig is in de hersenen van geslachtsdysforische mannen ten opzichte van normale controlepersonen.21 Men denkt dat traumatische gebeurtenissen in het leven van de persoon met geslachtsdysforie een veroorzakende factor kunnen zijn voor deze bevinding.22 De BDNF blijkt ook lager te zijn bij mensen die aan psychiatrische aandoeningen zoals bipolaire stoornis lijden.

Naast deze verschillen bestaat er een zorgwekkend verslag van een verhoogd sterftecijfer bij gevallen van geslachtsverandering in vergelijking met de algemene bevolking. Eén studie meldde dat de sterftecijfers bij transseksuelen die geslachtshormonen ontvangen in de categorie man-naar-vrouw 51% hoger zijn dan bij de algemene bevolking. Dit komt vooral als gevolg van zelfmoord, het acquired immunodeficiency syndrome (AIDS), hart- en vaatziekte, drugsmisbruik en onbekende oorzaken.23

Er wordt ook gemeld dat ethinylestradiol een hoger aantal sterfgevallen door hart- en vaatziekten kan veroorzaken. Ethinylestradiol is een synthetisch (in het lab gemaakt) vrouwelijk hormoon dat nodig is voor feminisering bij de geslachtsverandering van man-tot-vrouw.

Ondanks de hoge kans op overlijden wordt ook gerapporteerd dat na een jaar een groot percentage van de ontvangers van de geslachtsverandering tevreden zijn over hun operatie. In een andere studie stellen ​​de auteurs in hun conclusie: “Zeer laagwaardig bewijsmateriaal suggereert dat geslachtsverandering, die hormonale interventies omvat in personen met GID, waarschijnlijk verbetering brengt in de genderdysforie, de psychologische werking en co-morbiditeit, het seksueel functioneren en de algemene levenskwaliteit.”24 Twee procent was ontevreden over de geslachtsveranderingschirurgie, zo werd gerapporteerd.25

Een schokkend verslag in het Australian Doctor magazine26 vermeldt dat een 44-jarige vrouw, geboren als Nancy, die Nathan Verhelst werd, tussen 2009 en 2012 drie geslachtsveranderingsoperaties onderging.

Nathan werd geëuthanaseerd, na “ondraaglijke psychologische nood” wegens ontevredenheid over haar lichaam na de operatie.

Op maandag 30 september 2013 werd Nathan, na “ondraaglijke psychologische nood” wegens ontevredenheid over haar lichaam na de operatie, geëuthanaseerd. Er werd gezegd dat ze in “alle rust” is overleden door de chirurg in België die haar dood veroorzaakte en begeleidde (zie kader: Uw (doods)wens wordt verleend).27

Over het geheel genomen is geslachtsverandering geen wondermiddel voor personen die een innerlijke strijd voeren over hun geslacht en leidt niet altijd tot verlichting van deze spanning. Terwijl medische interventies hun plaats hebben, is het de Heer die ons uiteindelijk geneest en ons voorziet van Zijn vertroosting zoals bij alle andere fysieke en emotionele problemen die mensen doorgaan.

Jezus zei, zoals beschreven in Mattheüs 11 vers 28–30:

“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.”

Jezus kwam om ons leven tot volheid te brengen. We vinden onze vrede en vertroosting in Hem alleen.

In 2 Corinthiërs 5 vers 1–5 wordt ons verteld:

“Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen.

Want in deze tent zuchten wij ook, en verlangen wij er vurig naar met onze woning die uit de hemel is, overkleed te worden, als wij maar bekleed en niet naakt zullen bevonden worden.

Want ook wij, die in deze tent zijn, zuchten terwijl we het zwaar te verduren hebben; wij willen immers niet ontkleed, maar overkleed worden, zodat het sterfelijke door het leven wordt verslonden.

Hij nu Die ons hiervoor heeft gereedgemaakt, is God, Die ons ook het onderpand van de Geest gegeven heeft.”

Samenvatting

Hoewel geslachtsdysforie die tot transseksualisme leidt mogelijk een biologisch defect is, heeft onze liefdevolle Hemelse Vader ons regels gegeven om daarnaar te leven tot ons eigen welzijn. Door ons naar onze Schepper, de Heer Jezus Christus, te keren en ons vertrouwen op Hem te stellen, vinden we onze volledige en ware identiteit. In Christus kijken we uit naar de tijd dat God alle tranen van hun ogen zal afwissen, en de dood er niet meer zal zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan (Openbaring 21 vers 4).

Uw (doods)wens wordt vervuld
De dokters ‘Eed van Hippocrates’ bevat deze zin: ’Ik zal geen dodelijk medicijn toedienen aan iemand, als daarom gevraagd wordt en ik zal daartoe ook geen suggestie doen.’ Het is tragisch dat de moderne geneeskunde het principe van de heiligheid van het menselijk leven waarover Hippocrates zich zo duidelijk uitsprak loslaat en wat ook in het boek Genesis wordt gevonden dat de mens naar het beeld van God gemaakt werd. Als mensen vergeten dat het leven een geschenk van God is, wordt het leven zonder meer zinloos – en een voedingsbodem voor een ‘cultuur van de dood’.

Een indicatie voor het niveau tot waar een groot deel van de westerse samenleving gezonken is, wordt gegeven door deze verschrikkelijke daad van het doden door een arts (die al eerder twee dove tweelingen op hun verzoek doodde, omdat ze bang waren dat ze blind zouden worden en niet meer met elkaar zouden kunnen communiceren).

Waar een groot deel van de kerk stond toe te kijken, is de ‘evolutionisering’ van de samenleving snel voortgegaan, waarmee het de ‘wetenschappelijke redenering’ gaf voor de verwerping van de autoriteit van Gods Woord.

Genesis maakt duidelijk dat het leven heilig is, omdat de mens is gemaakt naar Gods beeld. Door het afwijzen van de waarheid van het Woord van God, alles in naam van ‘de wetenschap’, blijkt de daadwerkelijke agenda achter het onophoudelijke, door evolutie gevoede secularisme de mensheid boven God te willen verheffen.

De tragische ironie komt naar voren als men het hele plaatje overweegt van wat er met deze persoon gebeurde toen ze haar ontreddering tot uitdrukking bracht over het gedwongen zijn te leven als haar echte geslacht, het vrouwelijke.

In plaats van alternatieve manieren te zoeken om deze emotionele pijn te verlichten, wilde de maatschappij maar al te graag uitgebreide en dure farmaceutische en chirurgische procedures toepassen om haar wens er als een man uit te zien te vervullen.

In vroeger tijden zou haar verteld zijn om te accepteren wat God haar had toegewezen. En een goed medelevend antwoord zou geweest zijn om andere manieren te vinden om haar leed te verzachten, en om naar de bron van de onderliggende emotionele en spirituele factoren te zoeken.

Toen de uitkomst van deze door de staat geaccepteerde verminking haar echter “verafschuwde”, wat nog meer leed met zich meebracht, reageerde de maatschappij opnieuw zonder echt mededogen door niet de bron van het probleem aan te pakken. De samenleving stemde liever opnieuw in schijnmedelijden in met haar “vrijheid”, ditmaal door haar wens te vervullen om als een beest dat niet meer te redden valt afgedankt te worden. We zijn immers slechts geëvolueerde dieren, die niet naar Gods beeld gemaakt zijn volgens de heersende wereldse opinie.

Men zou nauwelijks een sterkere uitdrukking kunnen hebben van hoe het humanisme, in zijn zoektocht om de mens te verheerlijken in zijn opstand tegen God, uiteindelijk afbreuk doet aan het individu en het dehumaniseert, die uiteindelijk het middel zou zijn tot het ‘grotere doel’ in dit wereldbeeld.

Geslachtsidentiteitsstoornis (GID): Biologisch of gedragsmatig--of is het beide?
Sommige studies hebben een mogelijke biologische basis voor transseksualisme vermeld, waarbij de basale kern in de stria-terminalis van de hersenen, een gebied wat belangrijk is voor de geslachtsidentiteit, bij de  ‘man-naar-vrouw’ transseksuelen, heeft aangetoond dat de seksuele differentiatie een vrouwelijk patroon volgde.28,29

 

Er zijn tweevormige kernen in de hersenen (die het vermogen behouden om mannelijk of vrouwelijk te worden), die zich na de geboorte onderscheiden op de leeftijd van 2–4 jaar, gebaseerd op de aanwezigheid of afwezigheid van androgenen (chemische stoffen die de ontwikkeling en het behoud van de mannelijke eigenschappen bewerkstelligen). Andere kernen onderscheiden zich op latere leeftijd en van sommige anderen is het onbekend wanneer differentiatie plaatsvindt.

Er is ook melding van een mogelijke verminderde gevoeligheid voor androgenen tijdens de belangrijkste onderscheidingsperiode.30 Deze bevindingen ondersteunen het begrip transseksualisme als een stoornis waarbij de seksuele differentiatie van de hersenen niet in overeenstemming is met het chromosomale patroon en biologische geslachtskenmerken.

Alhoewel deze suggestie de noodzaak van mededogen voor dit probleem, veroorzaakt door de zondeval, onderstreept, zijn de dingen zelden zo eenvoudig als voorgesteld in het populaire beeld van ‘een gen voor… (wat ook maar de aandacht heeft – alcoholisme, narcisme of wat dan ook)’.

Er is bijvoorbeeld gesuggereerd dat het fenomeen dat bekend staat als ‘verkeerde mentale beeldvorming’ een factor in GID kan zijn, net als bij anorexia. Mensen met anorexia hebben een verkeerd mentaal beeld van hun lichaam; ze denken dat ze dik zijn terwijl ze eigenlijk extreem dun zijn, soms zelfs op het randje van de dood hangen.

De gelijkenis met GID is duidelijk; de persoon is ervan overtuigd dat ze niet zijn wat ze zijn en eigenlijk van het andere geslacht zijn. Mensen met anorexia krijgen geen chirurgische ‘hulp’ om hun lichaam in overeenstemming te brengen met wat ze zich voorstellen dat het zou moeten zijn; de nadruk ligt daar eerder op het herstellen van de valse mentale voorstelling die zij van hun lichaam hebben.

Net zoals er biologische ‘aanlegfactoren’ voor anorexia kunnen zijn (ook al lijkt het vooral een mentaal probleem te zijn), geldt dit ook voor GID. De hersenen zijn een extreem complex en slecht begrepen orgaan en ervaringen in de vroege levensjaren vormen diens anatomie en functie. Ook de systematische gedragskeuzes die we maken kunnen de ontwikkeling beïnvloeden. Zelfs de volwassen hersenen zijn veel ‘plastischer’ dan tot nu toe geloofd werd (neuroplasticiteit is een ‘hot’ onderzoeksonderwerp op dit moment) en we kunnen onszelf van allerlei bizarre dingen overtuigen als we ons erdoor laten meevoeren.

Doordat de massamedia mensen voortdurend bombardeert met verhalen over dingen die ‘niet mooi’ zijn (allerlei afwijkingen), voeden mensen hun gedachten steeds meer met dingen die een obsessieve overtuiging over een bepaalde kwestie in gang kan zetten, wat een hellend vlak kan opleveren in de aanvaarding van lichaams- en geslachtsdysmorfie.31

Hoeveel beter is het te luisteren naar het goede advies van de Bijbel om aan de goede dingen te denken:

“Verder, broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is, als er enige deugd is en als er iets prijzenswaardigs is, bedenk dat (Filippenzen 4: 8)”.

(Opmerking: Er is toestemming gevraagd en gekregen van David en Walt om hun gevallen in dit artikel te bespreken.)

 

Referenties en noten

  1. refuting-evolution-2-chapter-11-argument-evolution-of-sex.
  2. Thompson, B and Harrub, B, Evolutionary theories on gender and sexual reproduction, J. of Creation, 18(1):97–104, 2004.
  3. www.smh.com.au/federal-politics/political-news/gender-discrimination-to-be-removed-from-medicare-20130724-2qi4m.html.
  4. Gates G J. How many people are lesbian, gay, bisexual, and transgender? The Williams Institute, School of Law, UCLA, April 2011.
  5. ACON (vroeger bekend als Aids Council of NSW) is in 1985 opgericht als onderdeel van het antwoord van de gemeenschap op de impact van de HIV-/aidsepidemie in Australië. Tegenwoordig is ACON de grootste gemeenschapsgerichte gezondheids- en HIV/aidsorganisaties voor homo, lesbisch, biseksueel en transgender (HLBT) mensen. ACON biedt informatie, ondersteuning en pleitbezorging voor de HLBT-community en mensen met (een kans op het krijgen van) HIV, inclusief prostituees en mensen die drugs gebruiken. ACON heeft hun aanbevelingen in mei 2013 aangedragen aan het Australian Bureau of Statistics Census of Population and Housing: Consultation on Content and Procedures, 2016.
  6. Van Kesteren PJ, Gooren LJ, Megens JA, An epidemiological and demographic study of transsexuals in The Netherlands, Arch Sex Behav25(6):589–600, 1996. PubMed PMID: 8931882.
  7. De Cuypere G, Van Hemelrijck M, Michel A, Carael B, Heylens G, Rubens R, Hoebeke P, Monstrey S., Prevalence and demography of transsexualism in Belgium, Eur Psychiatry 22(3):137–41, 2007. Epub 26 Dec 2006. PubMed PMID: 17188846.
  8. Veale JF. Prevalence of transsexualism among New Zealand passport holders. Aust N Z J Psychiatry 42(10):887–9, 2008. doi: 10.1080/00048670802345490.PubMed PMID: 18777233.
  9. Tijdens het meioseproces, wanneer de geslachtsceldeling plaatsvindt in volwassenen in de sperma- en eicellen, verdelen de 46 menselijke chromosomen zich over twee cellen, elk dan met 23 chromosomen. De vrouwelijke eicel splitst zich in twee cellen, elk met een X-geslachtschromosoom. De mannelijke spermacel splitst zich ook in twee cellen, elk met ofwel een X- ofwel een Y-chromosoom. Een persoon heeft 46 chromosomen in totaal. 23 chromosomen, inclusief een X-chromosoom, komen van de moeder, en 23 van de vader, met of een X-chromosoom, wat in een meisje resulteert, of een Y-chromosoom, met een jongetje als uitkomst. Zodoende zijn alle eitjes van een vrouw X-chromosoomdragers. Elke spermacel, daarentegen, kan zowel een X-chromosoom als een Y-chromosoom bevatten, en slechts één zal het geövuleerde eitje kunnen bevruchten. Hiermee wordt dus ook het geslacht van de baby bepaald. Tijdens de bevruchting resulteert een X-spermacel in combinatie met een eicel in een meisje (XX). Als een Y-spermacel met een eicel samengaat, ontstaat er een jongen (XY). Dus, het combineren van 23 chromosomen van elke ouder geeft het kind een totaal aantal van 46 chromosomen, en of het sperma een X of Y bevat bepaalt het geslacht.
  10. Voor een uitleg over deze X-chromosoom gerelateerde zaken: ghr.nlm.nih.gov/chromosome/X.
  11. Voor een lijst met X-chromosoom gerelateerde toestanden: ghr.nlm.nih.gov/chromosome/X/show/Conditions.
  12. Voor een site met informatie over het Y-chromosoom en toestanden die daaraan gerelateerd zijn, zie: ghr.nlm.nih.gov/chromosome/Y.
  13. DSM is het handboek dat door clinici en onderzoekers wordt gebruikt om mentale stoornissen te diagnosticeren en classificeren.
  14. Om Davids getuigenis te zien in een korte film, zie: www.isaiah564.com.
  15. www.theguardian.com/lifeandstyle/2007/may/23/healthandwellbeing.health.
  16. www.independent.co.uk/life-style/when-sexchange-is-a-mistake-some-transsexuals-suffer-bitter-regrets-sarah-lonsdale-reports-1512822.html.
  17. https://sites.google.com/site/tradingmysorrowsbook/the-book
  18. Lombardo F, Toselli L, Grassetti D, Paoli D, Masciandaro P, Valentini F, Lenzi A, Gandini L. Hormone and genetic study in male to female transsexual patients. J Endocrinol Invest. 14 Jan 2013. [Epub ahead of print] PubMed PMID: 23324476.
  19. Ujike H, Otani K, Nakatsuka M, Ishii K, Sasaki A, Oishi T, Sato T, Okahisa Y, Matsumoto Y, Namba Y, Kimata Y, Kuroda S. Association study of gender identity disorder and sex hormone-related genes. Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry 33(7):1241–4, 2009. doi: 10.1016/j.pnpbp.2009.07.008. Epub 2009 Jul 13. PubMed PMID: 19604497.
  20. een zenuwcel stimulerende factor ‘neurotrofine’ die van de hersenen afkomstig is
  21. Fontanari AM, Andreazza T, Costa AB, Salvador J, Koff WJ, Aguiar B, Ferrari P,Massuda R, Pedrini M, Silveira E, Belmonte-de-Abreu PS, Gama CS, Kauer-Sant’anna M, Kapczinski F, Lobato MI. Serum concentrations of brain-derived neurotrophic factor in patients with gender identity disorder. J Psychiatr Res. 47(10):1546–8, 2013. doi: 10.1016/j.jpsychires.2013.04.012. Epub 2013 May 20.PubMed PMID: 23702250.
  22. waltheyer.typepad.com/blog/.
  23. Asscheman H, Giltay EJ, Megens JA, de Ronde WP, van Trotsenburg MA, Gooren LJ, A long-term follow-up study of mortality in transsexuals receiving treatment with cross-sex hormones, Eur J Endocrinol. 164(4):635–42, 2011. doi: 10.1530/EJE-10-1038. Epub 2011 Jan 25. PubMed PMID: 21266549.
  24. Murad MH, Elamin MB, Garcia MZ, Mullan RJ, Murad A, Erwin PJ, Montori VM., Hormonal therapy and sex reassignment: a systematic review and meta-analysis of quality of life and psychosocial outcomes, Clin Endocrinol (Oxf). 72(2):214–31, 2010. doi: 10.1111/j.1365–2265.2009.03625.x. Epub 2009 May 16. Review. PubMed PMID: 19473181.
  25. Lawrence AA. Factors associated with satisfaction or regret following male-to-female sex reassignment surgery, Arch Sex Behav.32(4):299–315, 2003. PubMed PMID: 12856892.
  26. www.australiandoctor.com.au/news/latest-news/man-euthanased-after-sex-change-stress?utm_source=Cirrus+Media+Newsletters&utm_campaign=95cd01258c-fe913f1856_57489&utm_medium=email&utm_term=0_fe913f1856-95cd01258c-58623137.
  27. www.independent.co.uk/news/world/europe/belgian-man-dies-by-euthanasia-after-failed-sex-change-operation-8851872.html.
  28. Zhou JN, Hofman MA, Gooren LJ, Swaab DF, A sex difference in the human brain and its relation to transsexuality. Nature, 378(6552):68–70, 1993. PubMed PMID: 7477289.
  29. Kruijver FP, Zhou JN, Pool CW, Hofman MA, Gooren LJ, Swaab DF, Male-to-female transsexuals have female neuron numbers in a limbic nucleus, J Clin Endocrinol Metab 85(5):2034–41, 2000. PubMed PMID: 10843193.
  30. Longer androgen receptor gene CAG trinucleotide repeats are associated with reduced sensitivity of the androgen receptor and one study suggests that androgen receptor gene repeat length polymorphism may be associated with male-to-female transsexualism: Hare L, Bernard P, Sánchez FJ, Baird PN, Vilain E, Kennedy T, Harley VR. Androgen receptor repeat length polymorphism associated with male-to-female transsexualism, Biol. Psychiatry 65(1):93–6, 2009. doi: 10.1016/j.biopsych.2008.08.033. Epub 2008 Oct 28. PubMed PMID: 18962445; PubMed Central PMCID: PMC3402034.
  31. Iedereen die met anorexiapatiënten in aanraking is geweest kan getuigen van de frustrerende en misleidende aard van deze subjectieve overtuigingen van anderszins intelligente mensen, wat het vrij makkelijk maakt om een onderliggende biologische stoornis voor te stellen. Maar hoe meer publiciteit er aan eetstoornissen wordt besteedt, hoe meer ze zich lijken te verspreiden, wat weer suggereert dat psychologische/gedragskwesties in ieder geval een belangrijke bijdragende factor zijn.