Over geslachtsidentiteit en toiletten

Op 13 mei 2016 heeft de regering Obama een federale richtlijn uitgegeven aan openbare scholen in de VS betreffende toegang van leerlingen tot toiletten. Zo eisen ze van scholen dat die leerlingen toestaan om van elk toilet en elke kleedkamerfaciliteit gebruik te maken die in overeenstemming is met de gevoelde geslachtsidentiteit van de student. Soortgelijke dingen gebeuren ook in andere landen.

Ten eerste een aantal inleidende opmerkingen. CMI (evenals Mediagroep in Genesis) is geen politieke organisatie. Met name als internationale organisatie kunnen regionale politieke voorkeuren in het ene land niet van toepassing zijn in het andere. Wij reageren echter wel wanneer iets in het politieke domein rechtstreeks in tegenspraak is met de bijbelse leer (dat wil zeggen: een door God gedefinieerd geslacht en de grenzen van seksuele verbintenissen).

Een ander gebied dat vaak gepolitiseerd is, maar die een direct bijbels raakvlak heeft, is de kwestie van abortus en euthanasie. Dus reageren we op dit probleem als christenen, niet als politiek gemotiveerde individuen.

In Jacksonville, Florida verandert een werknemer de borden op een toilet in een lokaal bedrijf.

Ten tweede is dit een poging om de school makkelijker te maken voor een zeer, zeer kleine minderheid aan leerlingen die moeite hebben met gender-identiteitskwesties. Het moet (maar kan vaak niet) vanzelfsprekend zijn dat iedereen zich op school veilig moet voelen en we natuurlijk in alle gevallen tegen pesterijen of sociale uitsluiting zijn van welke leerling om welke reden dan ook. De Schrift leert ons om vriendelijk te zijn en het evangelie te delen met zulke mensen, in feite zelfs met alle mensen.

Het is echter niet vriendelijk om iets te bevestigen wat niet waar is.

We zouden de geïnteresseerde lezers willen aanmoedigen de gehele richtlijn te lezen, evenals de tekst van paragraaf IX , de wetgeving die de richtlijn veronderstelt te ondersteunen.

Vereist paragraaf IX geslachts-neutrale toiletten?

Voor mensen die verward zijn door de terminologie rondom dit onderwerp kan het handig zijn om eerst dit artikel te lezen: Man en vrouw schiep Hij hen … van dr. Kathy Wallace.

Ten eerste werd paragraaf IX in 1972 aangenomen om ervoor te zorgen dat meisjes op school gelijke kansen kregen als jongens. Toen dit wetsvoorstel werd aangenomen, was het ironisch genoeg vooral om de rechten van meisjes te beschermen. Dit huidige voorstel maakt meisjes echter kwetsbaar door biologische mannen in hun toiletten toe te laten.

De wet uit 1972 verbood ook nooit jongensteams en meisjesteams, jongens- en meisjeswoongelegenheden, of jongens- en meisjesclubs. En hoewel het Obama-regeringsdocument zegt: “Paragraaf IX van de Onderwijsbepalingen van 1972 (paragraaf IX) en de uitvoeringsverordeningen verbieden seksediscriminatie in onderwijsprogramma’s en activiteiten die worden beheerd door ontvangers van federale financiële ondersteuning. Dit verbod omvat discriminatie op basis van de geslachtsidentiteit van een leerling, inclusief discriminatie op basis van een transgenderstatus van een leerling”, bevat paragraaf IX de woorden “gender” of “identiteit” niet eens, samen noch afzonderlijk.

Ten tweede verbiedt het document specifiek een van de meest redelijke oplossingen die zowel de moeilijke situatie van de transgenderstudent als het gerief van de andere studenten respecteert, namelijk het aanbieden van individuele toiletten en omkleedfaciliteiten.

Iedereen die zich dat herinnert van een openbare school zal dit als een voorrecht en een verbetering beschouwen ten opzichte van de vaak verschrikkelijke ‘open’ kleedkamer ervaring voor studenten die zich daar ongemakkelijk voelden. Maar de Obama-regering beschouwt het recht op persoonlijke privacy als onacceptabele discriminatie.

Dit is weer een andere zorgwekkende trend, omdat het laat zien dat regeringen geen ruimte bieden aan afwijkende meningen omdat ‘discriminatie’ van welke aard ook niet aanvaardbaar is. De uitspraak van het Amerikaanse Hooggerechtshof over het ‘homohuwelijk’ heeft de rechten van de staten over deze kwestie ondergeschikt gemaakt. Zelfs religieuze bescherming of vrijstelling voor bedrijven die weigeren homohuwelijken uit te voeren of er aan deel te nemen op grond van het persoonlijke geweten of religieuze overtuigingen zijn aan de kant geschoven of verboden verklaard.

Wij moeten alleen maar medeleven hebben met studenten die deze zeer zeldzame toestand meemaken. Maar we moeten ook het recht van biologische meisjes respecteren om niet naakt voor biologische jongens te staan. Zelfs als die jongen een ‘vrouwelijke geslachtsidentiteit’ heeft, zou een zinnig persoon—en zeker een zinnige vrouw—het innerlijke ongemak begrijpen van deze situatie, die er onlangs voor heeft gezorgd dat een volledig vrouwelijk studentencorps van een school samen met hun ouders protesteerden tegen een jongen aan wie werd toegestaan in de meisjeskleedkamer te komen. Jongens en meisjes hebben recht op privacy in situaties waarin ze kwetsbaarder zijn, zoals in kleedkamers en toiletten.

Wat is ‘genderidentiteit’? Is het ‘herdefiniëren’ of ‘non-definiëren’?

Geslachts- of genderidentiteit is simpelweg een term die beschrijft wat voor geslacht iemand zich ‘voelt’, ongeacht wat hun geboortegeslacht is, en om hen toe te laten zich naar dat gevoel te uiten. Als iemands geslachtsidentiteit niet overeenkomt met hun biologische sekse, dan is dit eigenlijk een aandoening die bekend staat als Gender Dysforie of Gender Identity Disorder (GID), opgenomen in de DSM-5, een diagnostische handleiding voor psychische aandoeningen.1 En net als met de kwestie van de aantrekkingskracht tussen personen van hetzelfde geslacht is er geen bewijsmateriaal dat aantoont dat geslachtsdysforie een genetische component heeft, hoewel onderzoekers daarnaar blijven zoeken.

In ons boekje Gay marriage: right or wrong? [er wordt aan een vertaling gewerkt] hebben we besproken dat het concept van het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht eigenlijk een ‘non-definitie’ van het huwelijk is in plaats van een eenvoudige ‘herdefinitie’. Dat wil zeggen dat het huwelijk altijd tussen één man en één vrouw is geweest, omdat de voortplanting één man en één vrouw nodig heeft.

Ook in polygame samenlevingen, waar één man gehuwd was met meerdere vrouwen, waren die vrouwen niet met elkaar getrouwd. Zelfs samenlevingen zoals het oude Rome, die verschillende soorten homoseksuele activiteiten toestonden, hadden niet zoiets als een ‘homohuwelijk’. We hebben ook voorspeld dat de kwestie van het homohuwelijk ‘een grenspaalprobleem’ zou worden voor de kerk, omdat zelfs het religieus ‘oneens zijn’ niet zou worden toegestaan. Hoe waar deze voorspelling is geworden in zo’n korte tijd.

Op dezelfde wijze is het ontkoppelen van ‘gender’ en de biologische sekse het non-definiëren van wat man en vrouw eigenlijk zijn. Als een ‘meisje’ eigenlijk de biologische hardware van een jongen kan hebben, of een ‘jongen’ de biologische hardware van een meisje, wat zijn meisjes en jongens dan precies?

In feite is onlangs in een YouTube-video aangetoond dat het voor verschillende studenten van een universiteit onmogelijk was om een blanke man te vertellen dat hij geen Aziatische vrouw was. Veel van hen zeiden eigenlijk dat, als dat was hoe hij zich voelde het hen niets uitmaakte, zolang hij er niemand pijn mee deed.

Het probleem van een toilet voor ‘alle geslachten’ is echt een verraderlijke ontwikkeling. Hoewel de meeste toiletten in bedrijven momenteel privéruimten zijn (zie foto bovenaan), is het zeldzaam dat dergelijke privétoiletten ook op scholen bestaan.

De ongelukkige ervaring dat een jonge vrouw wordt blootgesteld aan biologische mannen (ongeacht of die man zich vrouwelijk ‘voelt’) is een grote mogelijkheid. En blootstelling aan zulk soort beelden op jonge leeftijd kan op een kind schadelijke en lange termijneffecten hebben op dezelfde wijze als blootstelling aan pornografische afbeeldingen of zelfs seksueel misbruik.

En ook al is het zo dat het zeer onwaarschijnlijk is dat jonge vrouwen gemolesteerd zullen worden door mannen die verward zijn omtrent hun geslacht, wat stopt een mannelijk seksueel roofdier die zich voordoet als een ‘vrouw’? Dit is reeds gebeurd.2

Hoe moeten we reageren?

De mogelijkheden voor uitbuiting en schade aan onze kinderen zijn angstaanjagend. Jezus zei: “Laat de kinderen begaan en verhinder hen niet bij Mij te komen, want voor zodanigen is het Koninkrijk der hemelen.” (Mattheüs 19 vers 14).

Meer dan ooit is het onze christelijke plicht en verantwoordelijkheid om de meest onschuldigen te beschermen onder onze zorg. Dit omvat ook het niet legitimeren van geslachtsverwarring, het huwelijk van personen van hetzelfde geslacht of wat dan ook dat wegleidt van de door de Schepper ingestelde regels voor ons. Als zodanig hebben we de verantwoordelijkheid om liefdevol de cultuur aan te grijpen binnen deze controversiële gebieden.

Is uw schooldistrict ertoe bereid om de nationale overheid te weerstaan? Zo niet, dan zullen een hoop christelijke ouders moeten kijken naar de vele andere educatieve opties, zoals een online openbare school, thuisonderwijs of christelijke scholen.

Een primaire zorg voor christelijke ouders moet zijn om hun kinderen te beschermen. Als uw kind op een openbare school zit, weet u of uw schoolwijk momenteel een biologische man zou toelaten om het meisjestoilet te gebruiken, of omgekeerd? Als het momenteel het recht van jongens en meisjes op privacy in de toiletten beschermt, is uw schooldistrict er dan toe bereid om de nationale overheid te weerstaan?

Zo niet, dan zullen een hoop christelijke ouders moeten kijken naar de vele andere educatieve opties, zoals een online openbare school, thuisonderwijs of christelijke scholen. Misschien moeten ze zelfs overwegen om zich te verenigen om een veto uit te spreken tegen de school ten gunste van één die uw standpunten wel ondersteunt.

Een van de redenen waarom de overheid deze richtlijn kan geven is dat scholen financiering krijgen, die kan worden stopgezet als scholen niet meewerken. Omdat christelijke scholen en andere privé-opleidingsopties niet door de overheid gesubsidieerd worden, zijn ze grotendeels gevrijwaard van dit soort politieke druk.

Het ultieme antwoord is natuurlijk het evangelie, wat de kracht heeft om hart en denken te veranderen en veel verder gaat dan onze kunde om wetten binnen de cultuur te veranderen.

In een democratische samenleving moeten christenen (die een groot percentage van de bevolking in de VS vormen) hun eigen standpunten over de kwestie uitspreken. Religieuze vrijheden moeten worden gehandhaafd.

Scholen moeten voor alle kinderen een veilige leerplek zijn, voor zowel de zeldzame geslachtsverwarde leerlingen als voor hun klasgenoten. Het is zorgwekkend dat de overheid nu probeert de medewerking van scholen in deze fictie te verplichten om transgenderkinderen zich comfortabel te laten voelen, zelfs als het ten koste gaat van de overgrote meerderheid van de leerlingen.

Deze richtlijn is een humanistische aanval op de begrippen mannelijk en vrouwelijk zoals God die geschapen heeft. Christenen hebben de plicht om de biologische realiteit van het binaire geslachtsmodel te bevestigen, ook al verzet de cultuur zich daar steeds meer tegen.

Het ultieme antwoord is natuurlijk het evangelie, wat de kracht heeft om hart en denken te veranderen en veel verder gaat dan onze kunde om wetten binnen de cultuur te veranderen.

Het is bemoedigend om te onthouden dat het christendom ontstond toen de Romeinse wereld veel verder ontwricht was dan wat de westerse wereld zich vandaag de dag kan voorstellen. Maar het evangelie van Jezus Christus transformeerde de cultuur toen en kan dat nu weer doen.

 

Referenties en noten

  1. Gender dysphoria, en.wikipedia.org/wiki/Gender_dysphoria, 18 mei 2016.
  2. Zie bijvoorbeeld lifesitenews.com/news/sexual-predator-jailed-after-claiming-to-be-transgender-in-order-to-assault.