De piramiden van het oude Egypte

De piramiden van het oude Egypte
door David Down in Creation 26(4).
vertaling FZ, Werkgroep In Genesis

De piramides van Egypte zijn verbazende structuren en fascineren de mensen nog altijd. Er zijn er ongeveer 100, waarvan enkele slechts symbolisch en klein. Maar er zijn 17 grote piramides, en de grootte en de samenstelling hiervan maken grote indruk op hen die ze bezoeken.

Critici gebruiken de piramides bij hun aantijging dat de Bijbel niet juist kan zijn. Zij zeggen dat de piramides lang vóór Noach’s vloed werden gebouwd, zodat de zondvloed slechts een lokale vloed moet zijn geweest, niet wereldwijd zoals de Bijbel zegt. Anders, waren de piramides onder veel sediment begraven.

Farao Neferhotep IEr is weinig bekend over Farao Neferhotep I (links). Sommige bijbelse historici geloven dat hij de koning kan zijn die de Hebreeërs vervolgde en onder wiens anti-joodse regering de uittocht voortkwam. Zijn lichaam en graf zijn nooit gevonden.

Het probleem zit in de wijze waarop de moderne geleerden hun chronologie van Egypte hebben geconstrueerd. Manetho, een Egyptische priester, liet een lijst van koningen en de dynastieën met hun regeerperioden achter, en hoewel inscripties op graven en tempels chronologische informatie geven, is het een kwestie van hoe te deze informatie te interpreteren. Met zo weinig uitgangsmateriaal, hebben de archeologen vele veronderstellingen moeten maken. En de moderne geleerden hebben een lange chronologie ontwikkeld verenigbaar met het idee dat de mensen meer dan miljoenen jaren zijn geëvolueerd.

Dit alles heeft deze wonderen van de oude wereld in een mysterie gebracht. Als de eerste menselijke gemeenschappen evolueerden vanuit primitieve jagers / verzamelaars, hoe konden oude ambachtslieden dergelijke verbazende structuren hebben gebouwd? Als zij zonder technologie of sociale organisatie begonnen, waarom duiken deze ongelooflijke prestaties van techniek dan op uit de oude wereld? Sommigen vroegen zich af of de technologie mogelijk werd geleverd door buitenaardse wezens.

Maar de piramides van Egypte zijn geen mysterie wanneer wij de bijbelse geschiedenis als ons uitgangspunt gebruiken. Volgens de Bijbel, migreerden de eerste kolonisten van Egypte van de Rivier de Eufraat naar de plaats van de Toren van Babel, waar de talen na de zondvloed verward werden. De moderne chronologie van Egypte is veel te lang omdat de dynastieën opeenvolgend zijn geplaatst, terwijl zij in werkelijkheid, in meer of mindere mate in de zelfde tijd plaatsvonden. Met andere woorden, de regeringen bestonden gelijktijdig. Ook kan het zo zijn, dat sommige dynastieën in het geheel niet bestaan hebben.

Het lijkt erop dat de eerste kolonisten van Egypte afstammen van Misraïm, de zoon van Cham (Genesis 10:6,13). Dat verklaart waarom we vanaf de eerste dynastie zien dat de mensen cultuur en vaardigheden tonen en al een schriftvorm bezaten.

Voor de eerste twee dynastieën, bouwden de eerste kolonisten geen piramides. In plaats daarvan, werden de koningen begraven in ondergrondse kamers in gebouwen van moddergesteente, mastabas genaamd. Echter, in de derde dynastie, had de vizier (belangrijkste minister) van Koning Zoser hulp ingeroepen van Imhotep, die in plaats van bakstenen, ruwe blokken van steen gebruikte om de mastaba voor de koning te bouwen. Vervolgens voegde hij zes verdiepingen toe, wat leidde tot de beroemde stappiramide van Saqqara, op de westoever van de rivier de Nijl, 20 km ten zuiden van het moderne Cairo. Dit wordt verondersteld de eerste piramide te zijn die ooit in Egypte werd gebouwd.

Seneferu en zoon

De arbeidskrachten van de Farao’s

Recentelijk heeft de archeoloog Mark Lehner het dorp opgegraven waarin de piramidebouwers leefden. Hij vond een bakkerij die naar schatting dagelijks voor 20.000 arbeiders brood kon hebben verstrekt. Hij vond ook de begraafplaats waarin de werklieden werden begraven die stierven tijdens het werk. Sommigen van hen hadden zelfs beenderen gebroken die werden veroorzaakt door zware objecten die ze verpletterden maar de spalken en de bekwame medische aandacht hadden samen toegelaten dat de beenderen opnieuw konden groeien. Met andere woorden, er is voldoende bewijsmateriaal om te bewijzen dat de piramides door echte mensen en niet door mensen van Mars of astronauten van een verloren beschaving werden gebouwd. Het is geen verrassing wanneer je denkt vanuit de Bijbel.

De grootste bouwer van piramides ooit was Seneferu, de eerste koning van de vierde dynastie. Op ongeveer 40 km zuidelijk van Saqqara, in Meidum, bouwde hij de eerste piramide met de ware piramidevorm. Jammer genoeg, zijn de buitenste stenen sindsdien ingestort, waarbij slechts een stappiramide kern achterbleef.

Seneferu bouwde een andere piramide in Dahshur, dichterbij Saqqara.. Het wordt de Gebogen Piramide genoemd omdat de lagere helft bij een hoek van 54 graden oprijst, veel steiler dan de bovenste helft, die slechts 43 graden is. Er zijn barsten in enkele lagere stenen, zodat de bouwers van Seneferu misschien vreesden dat de druk te groot zou zijn en het voltooiden bij een veiligere hoek. Dit duidelijke bewijsmateriaal van experimenteren en mislukkingen is wat wij van intelligente maar feilbare mensen zouden verwachten. Het toont hoe absurd het idee is dat super buitenaardse wezens hen bouwden.

Ontevreden met deze reusachtige monumenten, bouwde Seneferu toen de Rode Piramide, ook in Dahshur. Deze gehele piramide had de lagere hoek van 43 graden. Misschien was dit zijn definitieve poging om een piramide te maken die niet op hem zou neerstorten nadat hij werd begraven!

De zoon van Seneferu, Khufu (de Griekse historici noemden hem Cheops) bouwde de grootste van alle piramides, op het Giza Plateau ten noorden van Saqqara en 15 km ten westen van het moderne Cairo. Het bevindt zich op 146 meter hoogte en staat bekend als de grote piramide en er moet een reusachtige hoveelheid arbeidskrachten te werk zijn gesteld (zie kader hierboven, het aantal arbeidskrachten van Farao).

Totaal bevat het bijna drie miljoen reusachtige blokken van steen, waarvan sommigen ongeveer 15 ton wegen. De grafkamer van de koning is uitgevoerd met reusachtige granietblokken, die onderaan de Nijl van Aswan werden vervoerd, 1.000 km ten zuiden van Cairo. Zij wegen elk tot wel 30 ton, maar werden zo geplaatst dat het onmogelijk is om er een prentbriefkaart tussen te schuiven. Hoe zij een dergelijke precisie bereikten is een bron van grote bewondering. (zie kader Hoe zijn de stenen op hun plaats gebracht?).

Dynastieën van piramiden

De zoon van Khufu, Djedefre, zette de familietraditie voort, en bouwde een piramide bij Abu Roash, een paar kilometers ten noordwesten van Giza. Het was of nooit afgemaakt of lokale steen rovers verwijderden de hogere stenen.

De volgende twee koningen van de dynastie, Khafre (Grieks: Cephren) en Menkaure (Grieks: Mycerinus), bouwden hun piramides opnieuw op het Giza plateau. De piramide van Khafre is bijna zo hoog zoals Khufu, maar heeft een steilere hoek, zodat er werden minder stenen werden vereist.

Egyptische prinses Sobekneferu

Egyptische prinses Sobekneferu. Is dit het gezicht van de vrouw die Mozes uit het water trok omdat zij geen kind van haarzelf had? Sommige bijbelse geleerden menen van wel.
Koning Zoser

Dit standbeeld van Koning Zoser oogt ruw omdat dieven de oorspronkelijk ingelegde ogen hebben gestolen en het gezicht daarmee verminkten. Samen met zijn architect Imhotep, was hij verantwoordelijk voor de eerste piramide.

De piramide van Menkaure is slechts een kwart zo groot als de vroegere piramiden, maar de lagere lagen waren bedekt met granietblokken van Aswan. De buitenkant van enkele van deze granietblokken werd niet voltooid, zodat de archeologen kunnen zien dat de buitenkant van de blokken niet precies werden gesneden voordat ze op hun plaats werden gepast. Eerder werden zij op hun plaats gezet waarbij de metselaars vervolgens van boven naar onderen werkten en de buitenkant van de blokken behandelden.

De piramides van de vijfde en zesde dynastieën waren een soort namaaksels die van puin werden gemaakt maar die met aardige witte stenen werden bekleed. Het merendeel van deze stenen is gestolen, hierbij onordelijke hopen van puin achterlatend. Unas, de laatste koning van de vijfde dynastie, introduceerde één nieuw kenmerk in deze periode. Hij had inscripties die in zijn grafkamers werden aangebracht, verticale lijnen van hiëroglifische teksten. De vroegere piramides hadden geen oorspronkelijke teksten in zich.

De dynastieën zeven tot tien, de Eerste Middenperiode, wordt algemeen erkend als een tijd van armoede en verwarring. Echter, sommige geleerden [1] stellen voor dat deze dynastieën niet bestonden, ten minste niet als onafhankelijke dynastieën. Opnieuw een reden waarom de algemeen erkende chronologie van Egypte ingekort dient te worden.

Modder-baksteen piramides

De volgende dynastieën bestaan uit het zogenaamde Middenkoninkrijk, een periode van macht en rijkdom. Met de verkorte chronologie van Egypte die door sommige geleerden wordt bepleit [1], kunnen Jozef en daarna Jacob en zijn familie heel goed tijdens de 12de dynastie naar Egypte gekomen zijn, en Mozes zou geboren kunnen zijn vóór de dynastie beëindigd was geweest.

De meeste piramides die in deze dynastie worden gebouwd werden gemaakt van miljoenen grote, in de zon gedroogde modderbakstenen. Vervolgens werd de structuur behandeld met gladde stenen om het de verschijning van een ware gesteentepiramide te geven. De stenen zijn echter lang geleden gestolen, slechts een reusachtige stapel van modderbakstenen achterlatend.

De Joodse historicus Josephus schreef het volgende over de Israëlitische slaven in Egypte, ‘Zij (de Egyptische opdrachtgevers) zetten hen ook in om piramiden te bouwen.’ [2] De meeste archeologen verwerpen deze verklaring verwerpen omdat alle piramidegebouw was beëindigd alvorens de Israëlieten in Egypte aankwamen.

Het bijbelse verslag

De modder-baksteen piramide van Amenemhet III

De modder-baksteen piramide van Amenemhet III. Hij zou goed de farao geweest kunnen zijn die regeerde in de tijd dat Mozes woonde binnen het huis van de koning.
Baksteen van modder vermengd met stro

Baksteen van modder vermengd met stro. Misschien zoals door de Israëlieten gemaakt (Exodus 1:14; 5:7-19).

Echter, door de verkorte chronologie wordt de data van de vroege dynastieën verkort en zouden de Israëlieten tijdens de 12de dynastie in Egypte zijn geweest. Dat zou ook verenigbaar zijn met het type piramides zichtbaar tijdens die periode, d.w.z., modder-baksteen. Volgens Exodus 5:7, vertelde Farao’s opzichters, ‘Jullie mogen het volk geen stro meer geven om stenen te maken, zoals jullie tot nu toe deden ‘ Het lijkt er eerder op dat de archeologen zich vergissen in plaats van Josephus.

Er is ook bewijsmateriaal dat er Aziatische slaven (mensen van Syrië of Palestina) in Egypte waren tijdens deze dynastie. Dr. Rosalie David, in haar boek The Pyramid Builders of Ancient Egypt, schreef dat, ‘het duidelijk is dat er een aantal Aziaten in de stad aanwezig waren, en dit kan op een weergave van de situatie elders in Egypte gewezen hebben. …hun exacte geboorteland in Syrië of Palestina kan niet worden bepaald… de reden voor hun aanwezigheid in Egypte blijft onduidelijk.’ [3] Maar wanneer wij met de Bijbel beginnen is het niet onduidelijk.

Sir Flinders Petrie en Rosalie David konden de reden voor hun aanwezigheid in Egypte niet begrijpen omdat zij zich aan de traditionele datering voor de 12de dynastie van Egypte vastklampten. Deze zijn vanaf ongeveer 1990 tot 1785 V.CHR., terwijl de bijbelse datering voor de Israëlitische aanwezigheid in Egypte van ongeveer 1660 tot 1445 V.CHR. zou zijn (1 Koningen 6:1).

Het is veelbetekenend dat deze slaven plotseling verdwenen, en de traditionele archeologen weten niet waarom. Het is voor slaven niet echt normaal om plotseling massaal te verdwijnen, maar Dr. David schreef, `Er zijn verschillende meningen van hoe deze eerste periode van bewoning in Kahun ten einde kwam. …De hoeveelheid, de omvang en het type voorwerpen voor dagelijks gebruik die werd achtergelaten in de huizen kunnen inderdaad suggereren dat het vertrek plotseling en onberaamd was.’ [4]

Al deze problemen verdwijnen wanneer wij met de betrouwbare geschiedenis en de chronologie van de Bijbel beginnen.

De laatste grote piramide

Mummificatie

Mensen associëren Egypte dikwijls met mummies. De droogte van het dorre klimaat preserveren lichamen die begraven zijn in ondiepe zanderige kuilen, zoals in het plaatje hieronder.

Reeds vroeg in hun geschiedenis mummificeerden de Egyptenaren hun doden opzettelijk. Het was een kostbaar proces en gewoonlijk konden alleen de heersers of adel het zich veroorloven.

Het aantal stappen in kwestie vergden ongeveer 70 dagen en vereisten de verwijdering van al het lichaamsvocht, zodat het in gedroogde vorm niet gemakkelijk zou ontbinden. Later, nadat alle organen waren verwijderd, werd het lichaam onderworpen aan diverse behandelingen en werd het verpakt in linnen bindsels met lengtes tot wel honderden meters.

Een gedroogde mummie

Zoals vele heidense gemeenschappen, volgden de oude Egyptenaren niet de ware Schepper, de God van de Bijbel. Zij geloofden dat het zo levensecht mogelijk preserveren van hun lichamen, hen op de een of andere manier het eeuwige leven zou verlenen.

Het construeren van hun kolossale monumenten in steen werd gezien als bouwen voor de eeuwigheid.

De laatste van de grote piramides van Egypte werd gebouwd door Amenemhet III in Hawarra, 110 km ten zuiden van het moderne Cairo. Deze Farao kon goed de pleegvader van Mozes geweest zijn.

Zijn dochter, Sobekneferu, was de laatste heerser van deze dynastie, en zij had geen zoon om haar op te volgen. Zij zou goed de dochter van farao geweest kunnen zijn die afdaalde ‘naar de Nijl om te baden’ (Exodus 2:5). Dit was niet omdat zij geen badkamers in het koninklijke paleis had. In plaats daarvan, zou zij daar hoogstwaarschijnlijk tot Hapi, de vruchtbaarheidsgod van de Nijl, voor een baby gebeden hebben. Toen zij de mand ontdekte met daarin de baby Mozes, kan het heel goed zijn dat zij het als een gebedsverhoring beschouwde.

Maar toen Mozes 40 jaar oud was, toonde hij zijn sympathie voor de Israëlitische slaven door één van hun onderdrukkers te doden. Toen dit onder de aandacht van Farao kwam, moest Mozes vluchten naar het verre land van Midian (of Midjan). Toen Sobekneferu stierf, eindigde daarmee de dynastie. Toen, 40 jaar nadat Mozes vluchtte, zei God tegen Mozes, ‘dat hij veilig naar Egypte kon terugkeren, aangezien iedereen die hem naar het leven had gestaan gestorven was’ (Exodus 4:19). Hij keerde naar Egypte terug en confronteerde één van farao’s van de 13de dynastie, misschien Neferhotep I, waarvan de mummie of begraafplaats nooit gevonden is.

Conclusie

Wanneer wij de geschiedenis en de chronologie van de Bijbel nemen zoals het geschreven staat, vinden wij dat het eminente van het archeologische bewijsmateriaal steek houdt. De piramidebouwers waren geen mensen die in miljoenen jaren vanuit dieren waren geëvolueerd. Eerder, maakten zij eens deel uit van een geavanceerde beschaving die een imposante toren bouwde die boven de vlakte van Babylon uitsteeg (Genesis 11), mensen die van een familie afstammen die uit een 15.000-ton zeewaardige ark stapten (Genesis 6-8). Wij weten nog niet precies hoe zij al hun technische prestaties bereikten in het oude Egypte, maar wij kunnen er zeker van zijn dat deze mensen die minder dan 30 generaties van Adam verwijderd waren, ongelooflijke intellectuele vaardigheden hadden.

Hoe zijn de stenen op hun plaats gebracht?

Er zijn verscheidene theorieën om te verklaren hoe de blokken voor de reusachtige piramides van Egypte in hun positie werden gebracht. Er is geen behoefte aan geheimzinnige theorieën of buitenaardse technologie.

De stenen konden omhoog gesleept zijn langs een helling. Echter, een dergelijke helling zou zich over honderden meters moeten uitbreiden en zou een enorme hoeveelheid bakstenen of puin bevatten. Een alternatief idee is, dat een spiraalvormige helling rond de piramide werd gebouwd terwijl het in hoogte toenam. Dr. Zahi Hawass, de leidende archeoloog van Egypte, besloot dat het een combinatie van de twee geweest zou kunnen zijn.

Eigenlijk, zijn de onderste lagen geen probleem. Het platform waarop de piramide gebouwd is werd gesneden uit het basisgesteente en bevind zich ondergronds, zodat de blokken uit dit basisgesteente gesneden konden zijn. Bij het toenemen van de hoogte, worden de blokken kleiner, zodat het niet zo moeilijk geweest zou zijn om hen op te heffen, hoewel het nog altijd een formidabele taak moet zijn geweest.

Geen gekwalificeerde archeoloog aanvaardt dat de stenen als beton ‘gegoten’ waren. Het feit dat in vele plaatsen kalkpleister als mortel is gebruikt om de stenen te verbinden, maakt het duidelijk dat zij uitgehakte stenen waren. De meeste stenen zijn gehouwen uit een enorme steengroeve ongeveer 500 meter van de piramide. De vierkante besnoeiingen aan de randen van deze steengroeve openbaren waar de blokken vandaan kwamen.

De vroege Egyptenaren maakte geen gebruik van het wiel omdat het nutteloos geweest zou zijn op het zanderige plateau waarop de piramides gebouwd werden. In plaats daarvan gebruikten zij sleeën, en de route waarlangs de blokken werden gesleept kan nog worden herleid.

Dus hoewel de technologie volkomen begrijpelijk is, hebben wij nog altijd ontzag voor de vaardigheid die de bouwers tonen in het opheffen en precieze plaatsing van deze reusachtige stenen met dergelijke nauwkeurige symmetrie. Terug naar de tekst.

 

David Down is een archeoloog die regelmatig opgravingen doet in Israël en samenwerkt met the Israel Antiquities Authority. Hij was betrokken bij opgravingen op 9 verschillende plaatsen. David is redacteur en uitgever van het maandelijks archeologische nieuwsblad, Diggings en het tijdschrift Archaeological Diggings—waarin regelmatig artikelen verschijnen over de piramiden en de herziene chronologie.



Referenties en aantekeningen

[1] James, P., Centuries of Darkness: A Challenge to the Conventional Chronology of Old World Archaeology, Cape, London, 1991; zie ook: Down, D., Searching for Moses, TJ 15(1):53–57, 2001.
[2] Josephus, F., Antiquities of the Jews, II-IX-1.
[3] David, A.R., The Pyramid Builders of Ancient Egypt: A modern investigation of Pharaoh’s workforce, Guild Publishing, London, p. 191, 1986.
[4] Ref. 3, p. 199.
[red1] Israëlische departement van oudheden.

Originele Engelse tekst op: http://www.answersingenesis.org/creation/v26/i4/pyramids.asp